Ἀπωσάμενος τὴν τυραννίδα

Ἡ ἄρνηση τοῦ Σόλωνος, ὅπως ἀποδεχθεῖ τὴν ἐπιβολὴ τῆς τυραννίας εἰς Ἀθήνας, εἶχε συζητηθεῖ πολὺ τότε, τὸ 595 π.Χ., ἀλλὰ καὶ στὴ συνέχεια στὴν ἱστορία∙ ὁ σοφὸς πολιτικὸς εἶχε θέσει τὰ θεμέλια τῆς ἀμέσου δημοκρατίας, ἔστω κι ἂν τὰ παραβίασε, λίγο ἀργότερα, ὁ ἐξάδελφός του Πεισίστρατος. «Ταῦτα τοὺς πολλοὺς καὶ φαύλους περὶ αὐτοῦ πεποίηκε λέγοντας»∙ αὐτὰ παρουσιάζει νὰ λέγε γι’ αὐτὸν οἱ πολλοὶ καὶ φαῦλοι. «Οὐ μὴν ἀπωσάμενός γε τὴν τυραννίδα τὸν πρᾳότατον ἐχρήσατο τρόπον τοῖς πράγμασιν»∙ οὔτε ἐπειδὴ ἀρνήθηκε τὴν τυραννία ἐπέλεξε ἁπαλοὺς τρόπους κατὰ τὴν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας. «Οὐδὲ μαλακῶς οὐδ’ ἑπείκων τοῖς δυναμένοις»∙ οὔτε ἀνεκτικῶς οὐτὲ ὑποχωρητικῶς πρὸς τοὺς ἰσχυρούς. «Οὐδὲ πρὸς ἡδονὴν τῶν ἑλομένων ἔθετο τοὺς νόμους»∙ οὔτε γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν ψηφοφόρων ἔθεσε τοὺς νόμους. Ἐφρόντισε τηρῆσαι ἴσας ἀποστάσεις κι ἀπ’ τοὺς ἰσχυροὺς μεγαλοκτηματίες κι ἀπ’ τοὺς καταχρεωμένους μικροκαλλιεργητές, στὸ ἐνδιάμεσο κινήθηκε.