Νετανιάχου, στὸ Κρεμλίνο

Στὸ Κρεμλίνο μεαβαίνει ἐπειγόντως ὸ Ἰσραηλινὸς πρωθυπουργός, γιὰ τὸ θέμα τῶν πυρηνικῶν ὅπλων τοῦ Ἰρὰν καὶ τὶς διεθνεῖς διαπραγματεύσεις∙ ὁ Βενιαμὶν Νετανιάχου ἐλπίζει ὅτι θὰ λάβει πειστικὲς ἐξηγήσεις ἀπ’ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν γιὰ τὰ πυρηνικά, διότι ἡ Ρωσία ἔχει προμηθεύσει ἄλλωστε τὴν ἀπαραίτητη τεχνογνωσία. Τὸ Ἰσραὴλ δείχνει ὅτι δὲν πείθεται καθόλου ἀπ’ τὶς ἀμερικανικὲς καὶ γαλλικὲς ἐγγυήσεις καὶ προσφεύγει στὴν Μόσχα, ὡς πλησιέστερη δύναμη πρὸς τὴν Τεχεράνη∙ τὸ ἀγαπημένο παιδὶ τῆς Οὐάσιγκτον στὴν μεταπολεμικὴ περίοδο προβάλλει τοὺς φόβους του ἀπ’ τὴν ἀλλαγὴ τῆς ἰσορροπίας στὴν Μέση Ἀνατολή, καθὼς δὲν εἶναι ὁ χωροφύλακας τῆς περιοχῆς, γιὰ λογαριασμὸ τῶν Ἀμερικανῶν, ἀλλὰ μία μικρὴ χώρα περιβαλλόμενη μόνο ἀπὸ ἐχθρούς. Ἀναζητάει συμμάχους στὴν εὐρύτερη περιοχἠ, μὲ ἀνοίγματα πρὸς Ρωσία καὶ Ἑλλάδα.