Κίνα, Ἰαπωνία καὶ Ἀμερικὴ

Σὲ τυπικὴ ἀναμέτρηση τῆς Κίνας μὲ τὴν Ἰαπωνία καὶ τὴν Ἀμερικὴ ἐξελίσσεται ἡ ἐπέκταση τοῦ ἐναερίου χώρου τῆς πρώτης ἀνατολικά, μὲ τὴν ὑπαγωγὴ σὲ αὐτὸν καὶ τῶν νησιῶν Νταϊογιοῦ τῆς Ἀνατολικῆς Σινικῆς θαλάσσης∙ Τόκυο καὶ Οὐάσιγκτον διαμαρτυρήθηκαν ἔντονα γιὰ τὴν κινεζικὴ ἀπόφαση, ἐνῶ ἡ ἀμερικανικὴ ἀεροπορία ἔστειλε πάνω ἀπ’ τὰ ἀμφισβητούμενα νησιὰ δύο βομβαρδιστικὰ Β52, ἀλλὰ ἡ Κίνα τὰ «ἀπομόνωσε» κατὰ τὴν στρατιωτικὴ ὁρολογία, ἐνῶ ἔστειλε τὸ ναυτικό της, μὲ τὸ ἀεροπλανοφόρο της μαζί, στὴν περιοχὴ γιὰ ναυτικὲς ἀσκήσεις δεκαπέντε ἡμερῶν∙ ἡ ἀναμέτρηση κλιμακώνεται, ἀλλὰ κανένας δὲν ἐμφανίζεται διατεθειμένος ὁδηγῆσαι τὰ πράγματα ἐκτὸς ἐλέγχου. Ἡ Κίνα διεκδικεῖ τὸν ρόλο της ὡς μεγάλης δυνάμεως στὴν περιοχὴ καὶ προβάλλει ἐμφανῶς τὴν οἰκονομική της ὑπεροχή∙ ὁ ἀντίκτυπος στὶς γειτονικὲς χῶρες μετράει, καθὼς ἡ Οὐάσιγκτον καὶ τὸ Τόκυο βλέπουν τὸν παραμερισμό τους, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν στρέφονται πλέον πρὸς τὴν Κίνα.