Ἀντεπίθεση τῆς κυβερνήσεως

Στὴν ἀντεπίθεση πέρασε ἡ κυβερνητικὴ παράταξη, μετὰ τὴν πανωλεθρία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τὰ φάρμακα, μὲ τὴν βεβαιωμένη ὑποστήριξή του στοὺς μεγάλους φαρμακοβιομηχάνους, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπίσπευση τῆς συζητήσεως γιὰ τὰ ὑποβρύχια∙ ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση ἐπιχείρησε πάλι τὴν δημιουργία προβλήματος μὲ φωνασκίες στὴν Ὁλομέλεια καὶ στὶς Ἐπιτροπές, ἀλλὰ ὁδηγήθηκε ἐκ νέου στὴν ἀπομόνωση. Ἡ χρονικὴ σύμπτωση τῆς κλήσεως γιὰ κατάθεση τοῦ Γιάννου Παπαντωνίου, γιὰ τὶς ψευδεῖς δηλώσεις του «πόθεν ἔσχες», ἐνισχύει τὸ δημόσιο αἴσθημα γιὰ ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης καὶ λογοδοσία ὅσων ἔχουν παρανομήσει κατὰ τὴν ἄσκηση ἐξουσίας∙ ἡ κυβέρνηση ἐξέρχεται κερδισμένη ἀπ’ τὴν κοινοβουλευτικὴ διαδικασία, ὅπως καὶ λίγες μέρες πρὶν ἀπ’ τὴν πρόταση δυσπιστίας, ἐνῶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιδίδεται στὸ οἰκεῖο του ἐπάγγελμα τῆς μελλοντολογίας, προβλέποντας, ὅτι μετὰ τὶς εὐρωεκλογὲς θὰ εἶναι κυβέρνηση. Τὸ πρόβλημά του εἶναι, ὅτι δὲν τὸν πιστεύουν οὔτε κἂν οἱ δικοί του στὸ κόμμα του.