Διεργασίες ἀντιπολιτεύσεως

Στὴν ἀντιπολίτευση, μὲ πρώτη τὴν ἀξιωματική, οἱ ἐσωτερικὲς διεργασίες ἐπιταχύνονται σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα∙ ἡ ἀμφισβήτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου γίνεται πλέον φανερά, ἀπὸ ὅσους δὲν τόλμησε διαγράψαι τὴν κατάλληλη στιγμή. Οἱ δημόσιες ἀντιδικίες προσλαμβάνουν τὴν μορφὴ ἐπιδημίας, ἐνῶ ἡ ἀντεπίθεση τῆς Κουμουνδούρου γιὰ ἀποστασία βιουλευτῶν ἠχεῖ ὡς παραφωνία στοὺς πατέρες τοῦ ἔθνους∙ ὅλοι οἱ βουλευτὲς τὸ μόνο ποὺ δὲν θέλουν εἶναι προσφυγὴ στὶς κάλπες, διότι θεωροῦν δεδομένη τὴν ἐκ βάθρων ἀνανέωση τῆς σημερινῆς Βουλῆς, μὲ πρώτους τοὺς ἀντιπολιτευόμενους. Ἀκόμη κι ὅσοι ἀποδέχονται, ὅτι ὑπάρχει κάποια ἀνταπόκριση τῶν σημερινῶν δημοσκοπήσεων μὲ τὸ λαϊκὸ αἴσθημα, ἀναγνωρίζουν ὅτι ἔχει ἐλάχιστες πιθανότητες ἀνόδου ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἀφοῦ δὲν κέρδισε στὶς μαῦρες μέρες τῆς κυβερνήσεως. Ἑπομένως παραδέχονται, ὅτι, μὲ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν μείωση τῆς ἀνεργίας, κερδίζει μόνο ἡ κυβέρνηση, διότι ἔχει περάσει τὴν δύσκολη καμπή της. Αὐτὰ τροφοδοτοῦν τὴν γκρίνια στὴν Κουμουνδούρου.