Γαλλογερμανικὴ ἰδιομορφία

Ἡ ἕνωση τῆς Εὐρώπης ἔχει οἰκοδομηθεῖ στὴν γαλλογερμανικὴ φιλία, ἀμέσως μετὰ τὸν πόλεμο καὶ γιὰ τὴν ἀποφυγὴ νέας συρράξεως στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ἀλλὰ καὶ προωθήθηκε ἀπ’ τὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα∙ τὶς τελευταῖες δεκαετίας ὅλα τὰ μεγάλα βήματα ἔχουν γίνει χάρις στὴν ἀγαστὴ συνεργασία Βερολίνου καὶ Παρισίων καἰ μάλιστα μὲ κυβερνήσεις διαφορετικοῦ πολιτικοῦ προσανατολισμοῦ. Τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες παρουσιάζονται ἄλλης μορφῆς προβλήματα∙ ὁ σχηματισμὸς τῆς κυβερνήσεως στὴ Γερμανία καθυστέρησε κάπως, ἀλλὰ ὁλοκληρώνεται, ὁπότε καὶ ἀναμένεται ἡ ἀνάληψη πρωτοβουλιῶν γιὰ τὰ ἐπείγοντα προβλήματα τῆς Εὐρωζώνης. Παραμένει ὅμως σοβαρὴ δυσκαμψία ἡ κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ κρίση στὴ Γαλλία καὶ ἡ πτώση τῆς δημοτικότητος τοῦ Φρανσουὰ Ὁλλάντ∙ ὁ ἄξων χωλαίνει στὸ ἕνα σκέλος του. Ἑπομένως ἐναπόκειται στὴ Γερμανία ἡ εὐθύνη γιὰ τὴν ἐξαγγελία νέας ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, σὲ συνεργασία φυσικὰ μὲ τοὺς ἑταίρους τῆς Εὐρωζώνης. Ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ Ἀγγέλα Μέρκελ ἀναλαμβάνει τὴν ὅλη εὐρωπαϊκὴ εὐθύνη.