Ψηφοφορία καὶ ἑπομένη μέρα

Ἡ παντελὴς ἔλλειψη ἐπιχειρημάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τὴν συζήτηση τοῦ προϋπολογισμοῦ στὴ Βουλὴ καὶ ἡ χωρὶς πολιτικὴ κατεύθυνση ὁμιλία τοῦ Ναπολεοντίσκου ἔδωσαν τὸν τόνο στὶς πολιτικὲς ἐπιπτώσεις∙ ἡ κυβέρνηση ἐξῆλθε σαφέστατα ἐνισχυμένη, ὄχι τόσο γιὰ τὴν διατήρηση τῆς συνοχῆς –τὴν ἀποδυνάμωση τῆς ὁποίας μόνο ἡ διαπλοκὴ τὴν φανταζόταν στὶς ἀπωθημένες της ὀνειρώσεις-, ἀλλὰ καὶ γιατὶ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς πρόσφερε ἐλπίδα καὶ αἰσιοδοξία στοὺς Ἕλληνες, μὲ τὴν μετρημένη καὶ πειστικὴ ὁμιλία του. Οἱ ἐπιπτώσεις ἀνεπήδησαν στὸν ΣΥΡΙΖΑ –γιὰ ὅσους γνωρίζουν τὰ πολιτικά μας πράγματα καὶ δὲν ὑπηρετοῦν γνωστὲς ἀλλότριες δυνάμεις-, μὲ τὴν ἀπευθείας ἀμφισβήτηση τῆς θέσεως τοῦ προέδρου του, γιὰ παραμονὴ στὴν Εὐρωζώνη καὶ διαπραγμάτευση μὲ τὴν τρόικα∙ ὁ πρόεδρος ψέλλισε κάτι στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ τὸ χάσμα διευρύνεται, ἀντὶ τῆς συρρικνώσεώς του. Ἡ ἀναμέτρηση αὐτὴ κλιμακώνεται, ὅταν μάλιστα ὁ Κοινοβουλευτικὸς Ἐκπρόσωπος ἔχει ἀπήχηση σὲ πολλοὺς βουλευτές.