Ρευστότης τῆς οἰκονομίας

Στὴν ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς ἀποβλέπει πλέον, γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα∙ ἡ ὁρκωμοσία τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως ἀποτελεῖ τὸ πράσινο φῶς γιὰ τὴν ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς στὴν Εὐρωζώνη. Τὸ Βερολίνο γνωρίζει, ὅτι ἐξαρτᾶται σχεδὸν μόνο ἀπ’ τὴν Γερμανία ἡ ἐφαρμογή της, καθὼς τὰ προβλήματα τῆς Γαλλίας δὲν ἐπιτρέπουν στὸ Παρίσι τὴν δημόσια ἐνεργὸ συμμετοχή του, διότι φοβοῦνται ὅτι δὲν πείθουν τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαούς∙ ἔτσι ἡ γαλλικὴ κυβέρνηση περιορίζεται σὲ παρασκηνιακὲς διαβουλεύσεις, ἂν καὶ εἶναι δεδομένη συνάντηση τῶν Ἀγκέλας Μέρκελ καὶ Φρανσουὰ Ὁλλάντ, ἀμέσως μετὰ τὴν ὁρκωμοσία στὸ Βερολίνο. Ἡ ἀποδεδειγμένη πλέον ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας τῶν νοτίων χωρῶν καὶ ἡ ἀλλαγὴ τῆς στάσεως τῶν περισσοτέρων διεθνῶν κεφαλαίων ἀπέναντί τους, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῶν δεσμευμένων στὴν τακτικὴ διαλύσεως τῆς Εὐρωζώνης, θεωρεῖται ὡς ὁ δεύτερος εὐνοϊκὸς παράγων∙ τὰ ἀτλαντικὰ κεφάλαια ἀλλάζουν ἐμφανέστατα πλέον στάση.