Ἀτέλεια Οἴκων ἀξιολογήσεως

Οἱ τρεῖς γνωστοὶ οἴκοι ἀξιολογήσεως ἀποδεικνύονται ἄκρως μεροληπτικοὶ στὴν ἀποστολή τους, διαπιστώνει ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἀρχὴ Κινητῶν Ἀξίων καὶ Ἀγορῶν, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνια μελέτη τῶν ἀξιολογήσεών τους∙ ἡ Ἀρχὴ ἑστιάζει τὴν κριτική της σὲ τέσσερα κριτήρια: ἀνεξαρτησία καὶ ἀποφυγὴ συγκρούσεως συμφερόντων, ἐμπιστευτικότητα στὴν πληροφόρηση καὶ στὴν διενέργεια τῶν ἀξιολογήσεων, χρόνος δημοσιεύσεως τῶν ἀξιολογήσεων καὶ διαθεσιμότης πόρων γιὰ τὶς ἀξιολογήσεις. Τὰ κριτήρια αὐτὰ δὲν καλύπτονται συνήθως ἀπ’ τοὺς τρεῖς οἴκους, Standard and Poor’s, Fitsch, Moody’s, ὁπότε τίθεται τὸ ἐρώτημα, τὸ ποιὲς σκοπιμότητες ὑπηρετοῦν οἱ ἀξιολογήσεις, ὅταν δὲν ἐκπληροῦν τὰ κριτήρια τῆς ἀντικειμενικότητος. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἀρχὴ ἐξετάζει σοβαρὰ τὸ ἐνδεχόμενο τῆς ἀσκήσεως διώξεων κατὰ τῶν τριῶν οἴκων, διότι ἔχουν προκαλέσει σοβαρὲς ζημίες στὰ κράτη καὶ στὶς μεγάλες ἑταιρεῖες, ἐπειδὴ μὲ τὶς ἀξιολογήσεις τους ἐπηρέαζαν τὶς ἀγορὲς καὶ ἑπομένως τὶς δυνατότητες συναλλαγῶν τους∙ ἡ κριτικὴ ἐπιβεβαιώνει ὅσα ἦταν γνωστὰ στὶς ἀγορές.