Τοῖς πλείστοις ἀδικήμασι

Ἡ ἀναθεώρηση τῶν νόμων τοῦ Δράκοντος εἶχε κριθεῖ ἀπαραίτητη ἀπ’ τοὺς Ἀθηναίους τὴν ἐποχὴ τοῦ Σόλωνος∙ οἱ παπποῦδες τους εἶχαν ἀνεχθεῖ τοὺς σκληροὺς καὶ ἄδικους νόμους, ὅταν καὶ γιὰ κλοπὴ φρούτου, ἢ ἄρτου ἡ ποινὴ ἦταν θάνατος. «Διὸ Δημάδης ὕστερον εὐδοκίμησεν εἰπών»∙ γιὰ τοῦτο καὶ ὁ πολιτικὸς τοῦ τετάρτου αἰῶνος Δημάδης, ἔγινε γνωστὸς γιὰ τὴν φράση του. «Ὅτι δι’ αἵματος, οὐ διὰ μέλανος τοὺς νόμους ὁ Δράκων ἔγραψεν»∙ ὅτι μὲ αἷμα κι ὄχι μὲ μελάνι ἔγραψε τοὺς νόμους ὁ Δράκων. «Αὐτὸς δ’ ἐκεῖνος, ὥς φασιν, ἐρωτώμενος, διὰ τί τοῖς πλείστοις ἀδικήμασι ἔταξεν θάνατον»∙ αὐτὸς ὁ ἴδιος, ὅπως λένε, ὅταν ρωτήθηκε, γιατὶ γιὰ τὰ περισσότερα ἀδικήματα ὥρισε ποινὴ θανάτου. «Ἀπεκρίνατο, τὰ μὲν μικρὰ ταύτης ἀξίας νομίζειν, τοῖς μεγάλοις οὐκ ἔχειν μείζονα»∙ ἀπάντησε, ὅτι γιὰ τὰ μικρὰ αὐτὴν τὴν ποινὴ θεωρεῖ ἄξια, ἀλλὰ γιὰ τὰ μεγάλα δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη.