Κυβέρνηση τῆς Γερμανίας

Ὁ σχηματισμὸς τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως σημαίνει τὸν ἀπεγκλωβισμὸ τῆς Εὐρωζώνης ἀπ’ τὴν τρίμηνη ἀδράνεια καὶ ἀναμονή∙ ἕνα εἶναι πλέον δεδομένο, ἡ ἄμεση ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς καὶ ἡ συνάδουσα μὲ αὐτὴν προσαρμογὴ τῶν κοινοτικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἡ κρίση στὴ Γαλλία δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀνάληψη πρωτοβουλιῶν ἀπ’ τὸν Γάλλο πρόεδρο, διότι ἔχει χάσει τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ κύρους του, ἂν καὶ προβλέπεται συνάντηση μὲ τὴν καγκελάριο ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος∙ ἔτσι τὸ βάρος πέφτει ἀποκλειστικὰ στὸ Βερολίνο, γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς συγκυρίας ἀνακάμψεως τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας καὶ ἐνισχύσεως τῆς ψυχολογίας τῶν Εὐρωπαίων. Σὲ πολλὰ θέματα, ὅπως στὸν ρόλο τῆς τρόικας στὶς μνημονιακὲς χῶρες, ἀπαιτεῖται δυναμικὴ παρέμβαση, διαφορετικὰ δὲν ἀνακόπτεται ἡ βουλιμία τῶν κερδοσκόπων καὶ τῶν ἀνθρώπων τους στὴν εὐρωπαϊκὴ γραφειοκρατία∙ μόνο ἡ Γερμανία ἔχει τὴν ἄνεση τῆς ἀποκοπῆς τοῦ γόρδιου αὐτοῦ δεσμοῦ. Εἶναι βαθειὲς οἱ διασυνδέσεις τους στοὺς εὐρωπαϊκοὺς μηχανισμούς.