Πέμπτη, τελευταῖο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο

Τὸ μεθαυριανὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο θεωρεῖται ὡς τὸ κρισιμώτερο τοῦ ἔτους γιὰ τὴν Εὐρωζώνη, διότι θὰ θέσει τοὺς ἄξονες τῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς γιὰ τὸ ἑπόμενο ἔτος, μετὰ ἀπ’ τὴν τρίμηνη περίοδο οὐσιαστικῆς ἀπραξίας, λόγῳ τῶν κυβερνητικῶν προβλημάτων στὴν Γερμανία∙ ἡ πρώτη ἀπόφαση ἀφορᾶ τὴν ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, ὅπως προδιαγράφηκε ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα, μὲ τὴν μείωση τῶν βασικῶν ἐπιτοκίων στὸ 0,25% καὶ μὲ προοπτικὲς ἀκόμη καὶ ἀρνητικῶν. Πρακτικὰ αὐτὸ σημαίνει τὸ τέλος τῆς λιτότητος στὴν ἑνιαία ἀγορά, καὶ φυσικὰ καὶ στὶς νότιες χῶρες∙ ἡ ἀνάκαμψη στὴν Γαλλία θεωρεῖται πιὸ ἐπεῖγον θέμα, διότι ἐπηρεάζει ἡ οἰκονομίας της τὸ σύνολο τῆς Εὐρώπης. Ἡ γηραιὰ ἤπειρος ἔχει ἀνάγκη τῆς δυναμικῆς παρουσίας διεθνῶς, μετὰ καὶ τὴν δοκιμασία της στὴν Οὐκρανία.