Ἐνδείξεις καλῆς πορείας

Ἡ ἀπόφαση τοῦ Ὁμποσπονδιακοῦ Ἀποθεματικοῦ Ταμείου, γιὰ διευκόλυνση τῆς ρευστότητος στὴν ἀμερικανικὴ οἰκονομία, καὶ τῆς Εὐρωζώνης, γιὰ ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, θεωρήθηκαν ὡς καλοὶ οἰωνοὶ ἀπ’ τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους, ἐνῶ ἡ συμφωνία γιὰ τὸν ὁμοσπονδιακὸ προϋπολογισμό στὸ Κογκρέσσο, κρίθηκε ὡς τερματισμὸς τῆς ἀναμετρήσεώς του μὲ τὸν Λευκὸ Οἶκο∙ πολλοὶ ἐλπίζουν ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν ἀφετηρία, γιὰ τὴν λήψη καὶ ἄλλων μέτρων ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Στὴν Εὐρώπη θεωροῦν δεδομένη τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν νοτίων χωρῶν της ἀπ’ τὸ Μνημόνιο, μετὰ καὶ τὴν ἔκθεση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, στὴν ὁποία ἐπισημαίνονται ἡ ἐμμονὴ τῆς τρόϊκας στὴν λιτότητα καὶ ἡ παντελὴς ἀδυναμία της διακρίνειν ἔστω τὶς κοινωνικὲς ἐπιπτώσεις τῆς πολιτικῆς της∙ ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀναγνώριση τοῦ λάθους του ἀπ’ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο χαρακτηρίζεται ὡς τουλάχιστον προσβλητικὴ διατύπωση, διότι δείχνει ὅτι ἀγνοεῖται ἡ ἀνθρώπινη πλευρὰ τοῦ προβλήματος, ζωντανοὺς ἀνθρώπους ἀφορᾶ.