Κρίση, δεδομένο τέλος της

Τὸ τέλος τῆς ὑφέσεως στὴν Ἑλλάδα θεωρήθηκε δεδομένο ἀπ’ τὸ Κολλέγιο τῶν Ἐπιτρόπων, ὅπως ἀποφάνθηκε ὁ Μανουὲλ Μπαρόζο, ὁ ὁποῖος ἀπέδωσε φόρο τιμῆς στὸν ἑλληνικὸ λαὸ γιὰ τὶς θυσίες του, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς προεξόφλησε τὴν ἔξοδο τῆς χώρας στὶς ἀγορές, ἀφοῦ ἤδη τὰ ἐπιτόκια εἶναι χαμηλότερα ἀπὸ ἐκεῖνα πρὸ τετραετίας∙ οἱ τελετὲς ἦταν προσφορὰ στὸν λαὸ γιὰ τὴν ἀνακούφισή του καὶ τὶς ἐλπίδες του, μετὰ τὴν τετραετία τῆς καταθλίψεως καὶ τὴν πρωτοφανῆ ταλαιπωρία του. Τοὺς στόχους τῆς ἑλληνικῆς προεδρίας ἀνέπτυξε ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς: ἀνάπτυξη στὴν Εὐρωζώνη καὶ σὲ κάθε χώρα καὶ καταπολέμηση τῆς ἀνεργίας, διεύρυνση τοῦ αἰσθήματος ἀσφαλείας καὶ συντονισμὸς στὴν μεταναστευτικὴ πολιτική, ἐμβάθυνση τῆς κοινοτικῆς συνοχῆς καὶ τῆς δημοκρατίας καὶ κατοχύρωση τῆς ἑνιαίας θαλασσίας πολιτικῆς. Στὸ Ζάππειο ἔγινε ἡ συνεδρίαση τοῦ Κολλεγίου τῶν Ἐπιτρόπων καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ στὸ Μέγαρο Μουσικῆς ἡ ἐπίσημη τελετή.