Μηδ’ ὀνομάζειν Ἀρεοπαγίτας

Ἡ θέσπιση τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀπασχολεῖ ἀρκετὰ τὸν Πλούταρχο∙ οἱ ἀρχαῖες πηγὲς δὲν συμφωνοῦσαν ὡς πρὸς τὴν καθιέρωσή του, ἀλλὰ ἦταν δεδομένη ἡ ἐνίσχυση τῶν ἁρμοδιοτήτων του ὑπὸ τοῦ Σόλωνος. «Καὶ μαρτυρεῖν αὐτοῖς δοκεῖ μάλιστα τὸ μηδαμοῦ τὸν Δράκοντα λέγειν μηδ’ ὀνομάζειν Ἀρεοπαγίτας»∙ καὶ πρὸς τὸν Σόλωνα συμφωνεῖ ἡ μαρτυρία ὅπως φαίνεται, διότι πουθενὰ ὁ Δράκων δὲν ἀναφέρεται στοὺς Ἀρεοπαγίτες. «Ἀλλὰ τοῖς ἐφέτες ἀεὶ διαλέγεσθαι περὶ τῶν φονικῶν»∙ ἀλλὰ προκειμένου γιὰ τὶς δίκες φόνων ἀναφέρεται στοὺς ἐφέτες. «Ὁ δὲ τρισκαιδέκατος ἄξων τοῦ Σόλωνος τὸν ὄγδοον ἔχει τῶν νόμων οὕτως αὐτοῖς ὀνόμασι γεγραμμένον»∙ ἡ δὲ δεκάτη τρίτη πινακίδα τοῦ Σόλωνος τὸν ὀγδοο νόμο τοῦ Σόλωνος περιέχει κι εἶναι ἔτσι γραμμένη κατὰ λέξη. Ἡ συνταγματικὴ ἀναθεώρηση τοῦ Σόλωνος ἦταν ἡ πρώτη τόσο τολμηρὴ στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος∙ γιὰ πρώτη φορὰ κατθιερώθηκαν τὰ δημοκρατικὰ δκαιωμάτα σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς πολῖτες.