Ἄνοδος διεθνοῦς οἰκονομίας

Ἡ διεθνὴς οἰκονομία εἰσέρχεται σὲ περίοδο ἀνακάμψεως, ἀλλὰ μὲ κάποιες ἐπιφυλάξεις∙ οἱ ἐκτιμήσεις τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης εἶναι ὅτι στὴν Κίνα, στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερικὴ θὰ σημειωθεῖ ἀνάπτυξη, μὲ διαφορετικὰ ρυθμό, ἐνῶ στὴν Ἀφρικὴ καὶ στὶς ἄλλες χῶρες τῆς Ἀσίας ἡ ἀνάπτυξη εἶναι μεγαλύτερη, καθὼς ἔχει ἀρχίσει ἀπὸ χρόνια. Οἱ ἐπιφυλάξεις ἀφοροῦν τὸ ποσοστό, διότι εἶναι ἄγνωστες οἱ ἐπιπτώσεις ἀπ’ τὸν ἀποπληθωρισμὸ καὶ ἀπ’ τὴν μείωση τῆς ρευστότητος στὴν ἀμερικανικὴ οἰκονομία, μετὰ τὴν διακοπὴ τῆς ἀγορᾶς κρατικῶν ὁμολόγων 85 δις δολλαρίων τὸν μῆνα ἀπ’ τὸ Ὁμοσπονδιακὸ Ἀποθεματικὸ Ταμεῖο∙ στὴν Εὐρωζώνη οἱ προοπτικὲς εἶναι καλύτερες, καθὼς ἔχει ἀρχίσει ἡ ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς, ἐνῶ ἀναμένεται ἠ καθιέρωση τῆς ἑνιαίας τραπεζικῆς ἀγορᾶς ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου, ὁπότε θὰ διευκολυνθεῖ ἡ χρηματοδήτηση τῆς οἰκονομίας. Ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση τῶν νοτίων χωρῶν θεωρεῖται ὡς ἡ μεγάλη στροφὴ τῆς Εὐρωζώνης.