Ἐμπέδωση τῆς ἄλλης πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ ἐμπέδωση τῆς ἄλλης πολιτικῆς δυναμικῆς , μετὰ τὶς σαφεῖς ἐνδείξεις τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐμπεδώσεως ψυχολογίας ἀνατάσεως στὸν ἑλληνικὸ λαό, προκαλεῖ ἔντονες ἀντιδράσεις ἀπ’ τὰ κυκλώματα τῆς διαπλοκῆς καὶ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων∙ τὸ δείχνουν ὁλοφάνερα ὅτι διαπιστώνουν πὼς χάνουν τὰ πάντα στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Εὐρωζώνη, μετὰ τὴν ἀπόλυτη βεβαιότητά τους ἐπὶ τέσσερα χρόνια ὅτι ἐλέγχουν τὴν κατάσταση, καὶ ἀντιδροῦν σπασμωδικά. Οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ σκάνδαλα καὶ ἡ δεδομένη βούληση τοῦ πρωθυπουργοῦ γιὰ τὴν ἐκκαθάρισή τους, συμπληρώνουν τὴν ἐπιβεβαίωση ὅσων ὑποστήριζαν ὅτι εἶναι ἑνιαῖο τὸ κύκλωμα τῶν σκανδάλων καὶ τῆς μεθοδεύσεως τῆς χρεωκοπίας τῆς χώρας πρὸ τετραετίας, μὲ τὶς προεκτάσεις του στὸν ὑπόκοσμο καὶ στὴν τρομοκρατία∙ ἡ λερναία ὕδρα ἢ ἐξαφανίζεται ὁλόκληρη, μὲ τὸ κάψιμο ὅλων τῶν κεφαλῶν της, ἢ διαφορετικὰ ξαναφυτρώνουν κάποιες κεφαλές της. Τὸ παρήγορο γιὰ τὴν χώρα εἶναι ἡ ἀπογύμνωσή τους καὶ οἱ ἀποκαλύψεις τῶν διασυνδέσεών τους, στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὸ ἐξωτερικό∙ ἔτσι ἀντιλήφθηκαν ὅλοι, καὶ στὸ τελευταῖο χωριό, τὸν ρόλο τῶν πολλῶν μηχανισμῶν τῆς δηώσεως τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου καὶ τῆς καταδυνατεύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ ἐξελίξεις στὰ σκάνδαλα προσφέρουν ἁπτὲς καὶ αὐταπόδεικτες μαρτυρίες γιὰ τὸ πῶς δούλευαν τὴν τριακονταετία, μὲ διακλαδώσεις σὲ ὅλες τὶς παρατάξεις.
Ἡ ταπείνωση τοῦ καναλάρχου, μὲ τὴν μυθώδη ἐγγύηση γιὰ τὴν μὴ προφυλάκισή του, ἔχει προκαλέσει πανικὸ στὰ κυκλώματα τῆς ἀτλαντικῆς καὶ ἐπιχωρίου διαπλοκῆς∙ ὅλοι ὅσοι πίστευαν, ὅτι εἶναι στὸ ἀπυρόβλητο κι ὅτι ἐλέγχουν τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ζωή μας, αἰσθάνονται ὅτι φεύγει ἡ ἄμμος κάτω ἀπ’ τὰ πόδια τους. Γνωρίζουν, πολὺ καλύτερα ἀπ’ τὶς ἀνακριτικὲς ἀρχές, σὲ ποιὲς ὑποθέσεις καὶ σὲ ποιὸ βαθμὸ ἔχουν βάλει τὸ χεράκι τους, ἀλλὰ καὶ ὅτι, ὅταν σπάσει ἡ πρώτη θηλειὰ ξηλώνεται ὁλόκληρο τὸ πλεκτό, κι ἀκόμη βρισκόμαστε στὴν ἀρχή∙ ἡ καταλήστευση τοῦ δημοσίου ταμείου ἦταν χειρότερη κι ἀπὸ ἐκείνη τῆς φραγκοκρατίας, διότι τότε οἱ Φράγκοι δὲν εἶχαν πατήσει τὰ ψηλὰ βουνά∙ τώρα οἱ ἀριστεροὶ δὲν ἄφησαν πέτρα πάνω στὴν πέτρα, ὅλα τὰ ἔφαγαν… Κι εἴμαστε ἀκόμη στὴν ἀρχή, διότι ἀκολουθοῦν κι οἱ ἄλλες παραγγελίες ὅπλων, τὸ Κτηματολόγιο τῆς ἴδιας ἐποχῆς καὶ οἱ προμήθειες τοῦ δημοσίου, μὲ τοὺς γνωστοὺς ἐθνικοὺς προμηθευτές∙ δὲν εἶναι δυνατὸν κι οὔτε καὶ ἐθνικὰ πρέπον νὰ διακοπεῖ, μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο, ἡ ἀνακριτικὴ διαδικασία. Φυσικὰ προχωράει καὶ ἡ λίστα Λαγκὰρντ τοῦ πάλαι ποτὲ τσάρου τῆς οἰκονομίας∙ οἱ πρὸ τετραετίας μεθοδεύσεις ἔρχονταί στὴν ἐπιφάνεια. Θὰ θυσιασθεῖ ὡς Ἰφιγένεια ὁ ἀλαζὼν πώποτε πολιτικός, ἢ θὰ ἀνοίξει τὸ στόμα του, ὅπως ἔκαναν τόσοι στὰ ἐξοπλιστικά; Ἴδομεν…
Ὁ πολιτικὸς ἀντίκτυπος μετράει τώρα περισσότερο καὶ συζητεῖται εὐρύτατα στὰ καφενεῖα καὶ στὶς πλατεῖες∙ ἡ κυβέρνηση ἐμφανίζεται ἀποφασισμένη γιὰ τὴν κάθαρση καὶ δὲν ἐνδίδει, οὔτε γιὰ ἀνθρώπους τῆς παρατάξεώς της, ὅπως μὲ τὸ Ταχυδρομικὸ Ταμιευτήριο ἢ καὶ μὲ τὸν ὀλιγόνου πρώην ὑπουργό -ὁ ὁποῖος ὑπέστη τὶς συνέπειες τοῦ νόμου καὶ δὲν τὸν ἔσωσε τὸ μεγάλο ὄνομα, ἐνῶ πρὸ τριετίας εἶχε συμβεῖ τὸ ἀντίθετο μὲ τὸν πρώην σοσιαλιστὴ ὑφυπουργό-, ὡς προηγούμενο γιὰ ὅλους. Ἡ παρουσίαση ὅμως τῶν σκανδάλων ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ καὶ τὴν ἀντιπολίτευση δὲν εἶναι ἡ ἴδια∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ δείχνει καταφανῶς ὅτι ἔχει πολλὲς καὶ πολυποίκιλες ἀναστολές∙ ἔτσι στὰ ἐξοπλιστικὰ εἶναι γενικόλογος καὶ ἀόριστος κι ὄχι σαφὴς καὶ συγκεκριμένος, ὅπως ἐπιβάλλουν οἱ ἀποκαλύψεις, ἀλλὰ καὶ ὁ πολιτικός του ρόλος ὡς ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση. Τὶς διασυνδέσεις τῶν προφυλακισθέντων κατὰ τὴν σοσιαλιστικὴ διακυβέρνηση τῆς ἐποχῆς τὶς ἀγνοοῦν ἀμφότεροι, διαπλοκὴ καὶ Κουμουνδούρου, ἢ κατὰ καιροὺς τὰ ὑποβιβάζουν σὲ ἁπλὲς ὑποσημειώσεις∙ ὁ ρόλος τοῦ προπροηγούμενου προέδρου του στὴν ὑπόθεση, μὲ τὶς στενὲς σχέσεις τοῦ ἰδίου καὶ τῆς συζύγου του, μὲ τὸν Ἀντώνη Κάντα, εἶναι ἐκτὸς δημοσιότητος, ἀλλὰ ἡ σιωπὴ τῆς ὑστερικῆς κόρης τους ἀποτελεῖ ἀντικείμενο πολιτικῶν συζητήσεων στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς. Ἔχουν σχέση αὐτὰ τὰ δύο; Ὁ χρόνος θὰ δείξει.
Ὁ δεύτερος παράγων τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς εἶναι ἡ παντελὴς περιφρόνηση τοῦ κόσμου ἀπέναντι στὴν προπαγάνδα καταστροφολογίας τῆς διαπλοκῆς καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως∙ ἡ ψυχολογία ἀνατάσεως ἔχει διευρυνθεῖ καὶ ἐμπεδωθεῖ στὸν λαό, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὴν κινητοποίησή του γιὰ ἀναζήτηση δουλειᾶς καὶ νέων ἀπασχολήσεων∙ ἡ κατάθλιψη καὶ ἡ ἀπογοήτευση ἔχουν ἀντικατασταθεῖ ἀπ’ τὴν αἰσιοδοξία καὶ τὴν πεποίθηση, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση. Βλέπει ὁ ἁπλὸς κόσμος τὴν διαφορά, ὄχι μόνο στὸν τουρισμό, στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία καὶ στὶς ξένες ἐπενδύσεις, ἀλλὰ καὶ στὴν οἰκοδομή, μὲ τὴν αὔξηση τῶν οἰκοδομικῶν ἀδειῶν κατὰ 4% τὸν Ὀκτώβριο, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ πενταετία, ἐνῶ καὶ στὴν περίοδο τῶν ἐκπτώσεων παρατηρεῖται αὔξηση τῶν πωλήσεων∙ στὶς τουριστικὲς περιοχὲς οἱ παραγγελίες ἐμπορευμάτων εἶναι τετραπλάσιες, σὲ σύγκριση μὲ πέρυσι, καθὼς προβλέπεται ἔναρξη τῆς τουριστικῆς περιόδου ἀπ’ τὸν Μάρτιο. Ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, ὅταν εἶναι ὁλοφάνερη ἡ στάση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τότε γιατὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ταυτίζεται μὲ τὰ κυκλώματα τῆς διαφθορᾶς; στὰ ἐξοπλιστικὰ δικαιολογεῖται, πρώην πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἦταν ὁ ἄλλος καὶ πατέρας τῆς ὑστερικῆς, ἀλλὰ στὰ ὑπόλοιπα; Μία ἑρμηνεία ὑπάρχει, οἱ διασυνδέσεις τῶν συνδικαλιστῶν του εἶναι μᾶλλον πολὺ περισσότερες κι ὄχι ὅσες δείχνει ὁ γραμματέας τῆς ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ∙ φοβᾶται φαίνεται ὅτι θὰ προκαλέσουν σεισμὸ στὴν παράταξή του καὶ ἐπιχειρεῖ τὴν ἀνακοπή τους. Μᾶλλον ἐπὶ ματαίῳ, παρὰ τὴν συνδρομὴ τῆς διαπλοκῆς.
Καταλυτικὸς παράγων στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις ἀποβαίνει γιὰ τὴν κυβέρνηση πλέον ἡ προεδρία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ οἱ Ἕλληνες εἴχαμε ξεχάσει τὸ τί σήμαινε διεθνὴς ἀναγνώριση μὲ τὸν ἀπόλυτο ἐξευτελισμὸ τῆς χώρας τὴν διετία τοῦ τελευταίου σοσιαλιστοῦ πρωθυπουργοῦ. Τώρα πλέον ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἀναδεικνύεται πρωταγωνιστὴς στὰ εὐρωπαϊκὰ θέματα, τουλάχιστον γιὰ τὸ τρέχον ἑξάμηνο, μὲ τὴν ἀνεση προωθήσεως ἀρκετῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων, ὅπως τῶν θαλασσίων συνόρων καὶ τοῦ μεταναστευτικοῦ∙ τὸ ἐρώτημα ὅμως εἶναι ἄλλο, τὸ γιατὶ ἡ ἀντιπολίτευση, καὶ ἡ Κουμουνδούρου περισσότερο, ἐπιμένουν στὴν προπαγάνδα τῆς καταστροφολογίας; Ἡ διαπλοκὴ δικαιολογεῖται, διότι φοβᾶται τὶς ἀνακρίσεις τῶν σκανδάλων καὶ γνωρίζει ὅτι κανείς τους δὲν εἶναι πλέον στὸ ἀπυρόβλητο∙ ἀλλὰ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιστρέφει καὶ πάλι στὶς ἀγκάλες τῆς διαπλοκῆς, ἀπ’ τὶς ὁποῖες ποτὲ δὲν εἶχε φύγει, ὡς σανίδα σωτηρίας του κι ἐπιμένει στὴν ἀντιγερμανικὴ πολεμική. Δὲν ἐπιδέχονται πολλὲς ἑρμηνεῖες αὐτά∙ ἀποκαλύπτουν πρῶτον, ὅτι οἱ ἐξαρτήσεις, τοῦ ἰδίου πλέον κι ὄχι μόνο τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ στὶς τάξεις του, εἶναι ὁλόπλευρες μὲ τὰ κυκλώματα τῆς διαφθορᾶς καὶ δὲν σπᾶνε εὔκολα∙ δεύτερον, ἐπιβεβαιώνουν τὶς ὑποθέσεις ὅτι οἱ ἀτλαντικὲς δεσμεύσεις του παραμένουν πανίσχυρες. Ἔτσι μόνο ἐξηγεῖται ἡ προσκόλλησή του στὰ γκρουπούσκουλα τῆς ἀριστερᾶς στὴν Εὐρώπη, καὶ σαφῶς ἐναντίον τῆς μεγάλης πλειοψηφίας της.