Διαλέγεσθαι τὴν ἐπίκληρον

Τοὺς ὅρους τῆς συνευρέσεως τῆς ἐπικλήρου, τῆς κληρονόμου ποὺ δὲν κάνει παιδιὰ ὁ ἄντρας της, μὲ στενώτερο συγγενῆ της, εἶχε ρυθμίσει ὁ Σόλων∙ ἔπρεπε νὰ διατηρηθεῖ ἡ γενιά. «Εὖ δ’ ἔχει καὶ τὸ μὴ πᾶσιν, ἀλλὰ τῶν συγγενῶν τοῦ ἀνδρὸς ᾧ βούλεται διαλέγεσθαι τὴν ἐπίκληρον»∙ καλῶς δὲ ἔχει ἡ διάταξη ὅτι δὲν πρέπει ἀπὸ ὅλους, ἀλλὰ ἕναν ἀπ’ τοὺς συγγενεῖς τοῦ ἀνδρὸς νὰ διαλέξει ἡ ἐπίκληρος. «Ὅπως οἰκεῖον ᾖ καὶ μετέχον τοῦ γένους τὸ τικτόμενον»∙ ὅπως προέρχεται ἀπ’ τὸ ἴδιο αἷμα καὶ τὴν ἴδια γενιὰ τὸ παιδί. «Εἰς τοῦτο δὲ συντελεῖ καὶ τὸ τὴν νύμφην τῷ νυμφίῳ συγκαθείργεσθαι μήλου κυδωνίου κατατραγοῦσαν»∙ σὲ αὐτὸ δὲ συνέβαλε καὶ ἡ ἀπομόνωση τῆς νύφης καὶ τοῦ γαμπροῦ, ἀφοῦ τρώγανε μαζὶ ἕνα κυδώνι. «Καὶ τὸ τρὶς ἑκάστου μηνὸς ἐντυγχάνειν πάντως τῇ ἐπικλήρῳ τὸν λαβόντα»∙ καὶ νὰ συναντῶνται τουλάχιστον τρεῖς φορὲς τὸν μῆνα.