Ἀλλαγὴ πορείας οἰκονομίας

Ἡ ἀλλαγὴ τῆς πορείας τῆς οἰκονομίας θεωρεῖται δεδομένη πλέον στὴν ἑλληνικὴ ἀγορὰ καὶ στὸ ἐξωτερικό, μὲ ἀτμομηχανὴ τοὺς δυναμικούς της κλάδους, τουρισμὸ καὶ ψηφιακὴ τεχνολογία∙ ἀκόμη καὶ ἡ καταστροφολογία τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς δὲν ἔχει ἐπιπτώσεις στὴ χώρα, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Χρηματιστηρίου, λόγῳ τῆς ἰδιοτυπίας τῆς κεφαλαιαγορᾶς καὶ τῶν παρεμβάσεων τῶν κερδοσκοπικῶν κυκλωμάτων. Οἱ διαβουλεύσεις μὲ τὴν τρόικα εἶναι δύσκολες, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζουν ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, καθὼς οἱ διαφορὲς δὲν εἶναι ἀγεφύρωτες, ἐνῶ ἡ κυβέρνηση ἔχει ἀποδείξει τὴν ἀποφασιστικότητά της γιὰ τὴν προώθηση τῶν μεταρρυθμίσεων∙ ἡ Ἀθήνα ἐπιλέγει τὴν ἀναβολὴ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν δανειστῶν, διότι ἀναμένει τὴν ὁλοκλήρωση τῶν στοιχείων γιὰ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ τὴν ἐλάχιστη ὕφεση ἢ μικρὴ ἀνάκαμψη τὸν Δεκέμβριο. Ἡ ὁλοκλήρωσή τους δίδει πρόσθετα ἐπιχειρήματα στὴν κυβέρνηση καὶ ἀνοίγει τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἐκταμίευση τῶν δεκαέξι δις εὐρὼ τὸν Μάρτιο, μὲ εὐνοϊκὲς τὶς προεκτάσεις.