Οὐδὲ περιοπτέον ἀχαρίτους

Τὶς ἄχαρες καὶ ἀταίριαστες κοινωνικὲς σχέσεις εἶχε ἐπιδιώξει ἁπαλύνειν, ἂν ὄχι καὶ ρυθμίσειν, ὁ Σόλων μὲ τὴν νομοθεσία του, διότι ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ σεβασθεῖ καὶ τὰ ἔθιμα τῶν Ἀθηναίων γιὰ τὴν κληρονομία∙ ἕνα ἐξ αὐτῶν ἦταν ἡ ὑποχρέωση τῆς κληρονόμου, ὅπως παντρευθεῖ ἕναν ἀπ’ τοὺς στενοὺς συγγενεῖς της, γιὰ νὰ μείνει ἡ περιουσία στὴν εὐρύτερη οἰκογένεια. «Ἐν δὲ ταῖς πόλεσι τὴν ἀταξίαν ταύτην οὐ δοτέον»∙ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέπει τὴν ἀταξίαν ἀταίριαστων γάμων στὶς πόλεις. «Οὐδὲ περιοπτέον ἀώρους καὶ ἀχαρίτους ἐπιπλοκὰς καὶ μηδὲν ἔργον γαμήλιον ἐχούσας μηδὲ τέλος»∙ οὔτε νὰ παραβλέπει τὶς παράκαιρες καὶ ἄχαρες συνενώσεις ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται στὶς ὑποχρεώσεις τοῦ γάμου οὔτε στὸν προορισμό του. «Ἀλλὰ γέροντι νέαν ἀγομένῳ φαίη τις ἂν ἐμμελὴς ἄρχων ἢ νομοθέτης»∙ ἀλλὰ ὅταν γέρος παντρεύεται νέο κορίτσι θὰ πεῖ ὁ ἐμμελὴς ἄρχων ἢ ὁ νομοθέτης. Ἡ διατήρηση τῆς ἁρμονίας.