Κριτήριο, ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας

Τὸ κριτήριο τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων ἀποβαίνει ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ διασφάλιση τῆς κοινοτικῆς συνοχῆς στὴν Εὐρωζώνη∙ ἀμφότερα ἐπιτυγχάνονται καὶ μάλιστα ἀρκετὰ ἐντυπωσιακά, παρὰ τὶς διαρκεῖς καὶ πολύπλευρες ὑπονομεύσεις. Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση διαθέτει τὸ μεγάλο της ὅπλο, τὴν ἐκπλήρωση τῶν ὑποχρεώσεών της, σὲ πολλαπλάσια βαθμὸ ἀπ’ τὶς γραπτὲς συνθῆκες∙ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα εἶναι τὸ πρῶτο καὶ ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας τὸ δεύτερο, ἀναγνωρισμένα ἀπὸ ὅλους. Οἱ ἐπιτυχίες αὐτὲς ἔχουν προκαλέσει τὶς ἄμεσες καὶ ὀξύτατες ἀντιδράσεις ἀπὸ πολλὲς πλευρές, καὶ χωρὶς οὐσιαστικὸ λόγο ἀπὸ κύκλους τῶν Εὐρωπαίων∙ πολλὰ ἄγνωστα τὴν τετραετία ἢ καὶ διαφαινόμενα, ἀλλὰ χωρὶς ἰδιαίτερη σημασία, ἀποκαλύπτονται αἰφνιδίως, ὡς προσπάθεια παρεμποδίσεως τῶν ἐπιτυχιῶν τῆς χώρας. Αὐτὰ προστίθενται στὴν ἐσωτερική μας ἀντιπολίτευση, μὲ τρόπο ἀρκετὰ εὔγλωττο πλέον∙ ἐπιβεβαιώνουν τὶς ὑποθέσεις ὅτι τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα ἐπεκτείνονται ἀπ’ τὰ σοσιαλιστικὰ κυκλώματα καὶ τὶς καταβολάδες τους στὴν διαπλοκή, μὲ ρίζες στὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια καὶ σαφεῖς προεκτάσεις τους στὶς Βρυξέλλες. Τὸ κέντρο εἶναι ὁπωσδήποτε ἑνιαῖο καὶ κατευθύνει τὶς διάφορες παραφυάδες του ἀναλόγως πρὸς τὴν περίπτωση καὶ τὴν συγκεκριμένη ἐποχή, μὲ διττὸ στόχο∙ τὴν προπαγάνδα τῆς καταστροφολογίας, γιὰ τὴν ἀπογοήτευση καὶ τὴν κατάθλιψη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν κατασυκοφάντησή μας στὸ ἐξωτερικό.
Ὁ στόχος αὐτὸς ἐπετεύχθη σὲ μεγάλο βαθμό τὰ τρία πρῶτα χρόνια τοῦ Μνημονίου∙ ἡ σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση εἶχε πετύχει τὸν σκοπό της, μὲ τὴν ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώρια διαπλοκὴ στενὸ συνεργό της, καὶ τοὺς ἐξ Ἑσπερίας προφέσσορες προφητεύειν ἀνὰ τριήμερον, τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Ἀπέτυχαν οἰκτρῶς καὶ ἐξουθενώθησαν, ὁπότε προσφεύγουν πλέον στοὺς πραιτωριανούς τους, ὡς τελευταία τους ἐλπίδα∙ ἔτσι ἐπιστρατεύθηκε στὸ Νταβὸς ὁ ἀξιοθρήνητος ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸν ὁποῖο ὅμως διέψευσε αὐθημερὸν ὁ Βολφγκανγκ Σώυμπλε καὶ τὴν ἑπομένη ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς. Φυσικά, ὁ ἀντιπρόεδρος δὲν παραιτήθηκε -ὅπως δὲν εἶχε παραιτηθεῖ καὶ ἡ δική μας Ἐπίτροπος, ὅταν πρὸ τριετίας ἀποκάλυπτε τὰ «σχέδια» γιὰ ἀπομπή μας ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, σὲ συνεργασία μὲ τὸν ὑπόδικο τσάρο τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ ποῦ εὐαισθησία!- παρὰ ἐσιώπησε μεγαλοπρεπῶς∙ ἡ πλεκτάνη ἀποκαλύπτεται κι ἀπ’ τὸ γεγονὸς ὅτι τὶς δηλώσεις του μετέδωσε μόνο ἡ ναυαρχίδα τῆς ἀτλαντικῆς καταστροφολογίας καὶ ἀναμετέδωσε ἡ ἐπιχώριος θεραπαινίδα της, ὁ ἄλλος τύπος τὶς ἀγνόησε προκλητικά. Ἡ παροδικὴ ζημία ἔγινε, τὸ Χρηματιοστήριο Ἀθηνῶν κατέρρευσε τὴν Παρασκευή∙ τὸ καλὸ εἶναι ὅτι καὶ ἐμπράκτως γνωρίζουμε τὸ ποιὸς κάλυψε τὴν νόθευση τῶν δημοσιονομικῶν μας στοιχείων τὸ 2009 ἀπ’ τὴν σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση. Τὸ πόσο θὰ παραμείνει αὐτὸ μυστικὸ εἶναι θέμα ποὺ θὰ ἐξαρτηθεῖ ἀπ’ τὶς ἐξελίξεις.
Ἡ ἀντιπολίτευση ἔσπευσε νὰ ἐκμεταλλευθεῖ τὶς δηλώσεις, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο ἄλλωστε, ἂν καὶ κάποια φειδὼ δὲν κάνει κακό∙ τὸ χειρότερο γι’ αὐτὴν εἶναι ὅτι ἐμφανίζεται ἐπὶ τετραετία τώρα ὡς οὐρὰ τῶν καταστροφολόγων τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς. Κι ἂν μὲν στὴν ἀρχὴ τοὺς παρακολουθοῦσε ἢ τοὺς ἀνέχονταν ἁπλῶς ἡ κοινὴ γνώμη, τώρα ἔχει ἀποδείξει ὅτι δὲν πιστεύει αὐτὲς τὶς Κασσάνδρες∙ τὶς ἀφήνει γιὰ τὴν ἐπιχώρια διαπλοκὴ καὶ τοὺς συνοδοιπόρους της. Γεννᾶται ὅμως τὸ κρίσιμο ἐρώτημα, τοῦ πῶς ἀφήνεται καὶ ἐκτίθεται ἡ Κουμουνδούρου καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅσο ἀντιλαμβάνεται ἀπὸ πολιτικὴ ἀξιολόγηση∙ ἕως λίγους μῆνες πρὶν ἦταν ἴσως δικαιολογημένη ἡ στάση τους, διότι δὲν εἶχε ἐμφανισθεῖ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα, οὔτε ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας ἦταν δεδομένη, ἑπομένως μποροῦσαν νὰ φωνασκοῦν γιὰ προσωρινὸ προϋπολογισμό, ἐνῶ καὶ ἡ ψυχολογία τοῦ κόσμου δὲν εἶχε ἀλλάξει πλήρως. Σήμερα ὅμως εἶναι ἀδιαμφισβήτητα τρία πράγματα, ἡ κάλυψη τῶν τρεχουσῶν ἀναγκῶν μας, πρωτογενὸς πλεόνασμα, ἡ ἔστω καὶ μικρὴ ἀνάκαμψη ἀπ’ τὸν τρέχοντα μῆνα καὶ ἡ ψυχολογία ἀνατάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅλοι τρέχουν πλέον καὶ δὲν μένουν μουδιασμένοι κι ἀκίνητοι. Κι ἀφοῦ τρέχουν κάτι κάνουν, κάτι βγάζουν, δηλαδὴ κάτι προσθέτουν στὸ ἐθνικὸ εἰσόδημα. Αὐτὰ καταγράφονται ὡς πραγματικὰ στοιχεῖα κι ἀναγνωρίζονται ἀπὸ ὅλους∙ ὁ Ναπολεοντίσκος τὰ ἀγνοεῖ, ὁπότε ἐπιβεβαιώνει τὶς ἐξαρτήσεις του ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα, δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἑρμηνεία.
Στὸ ἐξωτερικό, ἡ εἰκόνα τῆς χώρας ἔχει ἀλλάξει ἄρδην∙ ἡ προπαγάνδα τοῦ κακοῦ, τεμπέλη καὶ διεφθαρμένου Ἕλληνα –τὴν ὁποία εἶχε ἐγκαινιάσει ὁ τότε πρωθυπουργὸς- ἔχει ἐξαφανισθεῖ κι ἀντ’ αὐτῆς πληθαίνουν τὰ δημοσιεύματα γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος καὶ τὴν πρόοδο στὶς μεταρρυθμίσεις∙ ἡ διαφορὰ τῶν ἐπιτοκίων ἔχει πέσει στὸ ἕνα ἕκτο ἀπὸ τετραετίας, ὁπότε εἴμαστε στὰ πρόθυρα τῆς ἐξόδου στὶς ἀγορές∙ οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας καλπάζουν, τουρισμός, ψηφιακὴ τεχνολογία, ἐξαγωγές, ἐνῶ ἐπιταχύνονται οἱ ἀποκρατικοποιήσεις∙ οἱ ξένες ἐπενδύσεις αὐξάνονται σημαντικά. Ταυτοχρόνως ἡ ἄσκηση τῆς προεδρίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως παρέχει τὴν εὐκαιρία γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῆς Ἑλλάδος ὡς δυναμικοῦ παράγοντος στὶς εὐρωπαϊκὲς καὶ μεσογειακὲς ὑποθέσεις∙ περνοῦμε πλέον ἀπὸ τὴν θέση τοῦ ἀποδιοπομπαίου τράγου στὴν ἀναγνώριση τοῦ ρόλου μας στὴν στρατηγική μας περιοχή, μὲ εὐεργετικὸ ἀντίκτυπο στὰ ἐθνικά μας θέματα, μὲ πρῶτο καὶ καλύτερο τὴν διακήρυξη τῆς ἀποκλειστικῆς οἰκονομικῆς ζώνης. Μετὰ τὴν καθιέρωση τῆς ἑνιαίας θαλασσίας πολιτικῆς ἀπ’ τὴν Εὐρώπη ἔρχεται ἡ ἑνιαία θαλασσία περιοχή, κι ἔτσι ἡ ἑλληνικὴ ΑΟΖ καθίσταται εὐρωπαϊκή, καὶ μαζί της ἡ κυπριακή∙ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ σημαντικὸ βῆμα γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ, ἀφοῦ ἑνώνονται πλέον οἱ δύο ἀποκλειστικὲς ζῶνες. Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ προέδρου τῆς Αἰγύπτου μᾶς λέει πολλά.
Στὴν ἐσωτερικὴ πολιτικὴ ζωὴ ἡ κυβερνητικὴ παράταξη εἶναι ἡ μόνη κερδισμένη∙ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ πρόγραμμά της ἀποδίδει, παρὰ τὶς παρεκτροπές του, δικαιολογημένες ἄλλωστε σὲ περίοδο μεγάλης κρίσεως∙ ὁ πρῶτος κερδισμένος εἶναι ὁ πρωθυπουργός, διότι ἐπέβαλε τὴν πειθαρχία στὴν κυβέρνηση καὶ ἐνέπνευσε ἐμπιστοσύνη στὸν ἑλληνικὸ λαό, γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῶν θυσιῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνεργὸ συμμετοχή του στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Ὁπωσδήποτε προβλήματα παραμένουν καὶ πολλὰ μάλιστα, ἀλλὰ ἡ πορεία τῆς χώρας μετράει∙ αὐτὸ φαίνεται ἄλλωστε κι ἀπ’ τὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, στὶς ὁποῖες, παρὰ τὴν ἐμφανέστατη νόθευσή τους, μειώνεται ἡ διαφορὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ∙ στὴν πράξη, χωρὶς τὴν νόθευση, ἡ διαφορὰ τῆς ΝΔ ἐκτινάσσεται στὰ ὕψη. Οἱ ἐξελίξεις στὴν τρομοκρατία παρέχουν τὴν εὐκαιρία στὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ νὰ ἀσχοληθεῖ προσωπικὰ καὶ μὲ τὰ κυκλώματα τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ παρακράτους∙ χωρὶς τὴν κάλυψη τοῦ παρακράτους δὲν γινόταν τίποτε, οὔτε ἀποδράσεις, οὔτε γλέντια στὸν Κορυδαλλό. Ἡ τριακονταετία μᾶς ἄφησε πολλά∙ τώρα ἀποκαλύπτονται κι αὐτὰ μαζὶ μὲ τὰ σκάνδαλα καὶ τὶς προεκτάσεις τους στὴν διαπλοκή. Ἤδη ἄνοιξαν οἱ πρῶτοι λογαριασμοὶ μὲ τὶς πληρωμὲς στοὺς δημοσιογραφίζοντες κι ὄχι μόνο∙ ἡ «προφυλάκιση» τοῦ καναλάρχου ἄνοιξε τὴν κερκόπορτα γιὰ πολλὰ ἄλλα καὶ ἄκρως ἐνδιαφέροντα ἐπίσης. Τὸ ἀπυρόβλητο δὲν ἰσχύει πλέον γιὰ κανέναν, ὅσο ψηλὰ κι ἂν βρίσκεται.