Ἀπὸ συνουσίας παχυνόμενον

Τὶς ἄκαιρες καὶ ἀταίριαστες σχέσεις τῶν μεγάλων μὲ νεαρὰ κορίτσια ἢ ἀγόρια ἐλέγχει ὁ Πλούταρχος, μὲ ἀφορμὴ τὴν νομοθεσία τοῦ Σόλωνος∙ ὁ μεγάλος σοφὸς εἶχε προσπαθήσει ἀμβλύνειν τὰ ἀθηναϊκὰ ἤθη, μὲ τὴν ὑποχρέωση τῆς μοναδικῆς κληρονόμου νὰ παντρευθεῖ τὸν στενώτερο συγγενῆ της. Ὅταν ὅμως νέα γυναῖκα τὴν ὁδηγοῦν σὲ γέρο ἁρμόζει, «τὸ πρὸς τὸν Φιλοκτήτην, εὖ γοῦν ὡς γαμεῖν ἔχεις τάλας»∙ ὅπως γιὰ τὸν Φιλοκτήτη ἔγραψαν ὁ Αἰσχύλος καὶ ὁ Εὐριπίδης, ταλαίπωρε γιὰ παντρειὰ νοιάζεσαι τώρα. «Καὶ νέον ἐν δωματίῳ πλουσίας πρεσβύτιδος, ὥσπερ οἱ πέρδικες»∙ καὶ ὅταν νεαρὸς πάει σὲ δωμάτιο πλούσιας γρηᾶς, ὅπως οἱ πέρδικες. «Ἀπὸ συνουσίας παχυνόμενον ἐξανευρὼν μετοικίσαι»∙ γιὰ νὰ παχύνει ἀπ’ τὴν συνουσία ἀναζητάει νὰ μετακομίσει. «Πρὸς παρθένον νύμφην ἀνδρὸς δεομένην»∙ σὲ παρθένα νέα γυναῖκα ποὺ αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη ἀνδρός. «Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τούτων»∙ Αὐτὰ λοιπὸν γιὰ τὶς κοινωνικὲς σχέσεις τῶν Ἀθηναίων.