Τομὴ περιφερειακῶν ἐκλογῶν

Οἱ περιεφερειακὲς ἐκλογὲς ἀποβαίνουν τομὴ στὴν πολιτική μας ζωή, καθὼς δοκιμάζεται ἡ παρουσία ὅλων τῶν σχημάτων∙ ὅταν μάλιστα συνδυασθοῦν μὲ τὶς εὐρωεκλογές, τότε ἡ τομὴ γίνεται ἱστορικὴ γιὰ τὴν ἐπιβίωσή τους. Οἱ κυβερνητικοὶ ἑταῖροι κατεβαίνουν μὲ διαφορετικὰ κριτήρια, ἡ Νέα Δημοκρατία, γιὰ τὴν αὔξηση τῆς διαφορᾶς της στὴν πρώτη θέση, ἐνῶ τὸ ΠΑΣΟΚ ἐπιδιώκει ἀξιοπρεπὲς ποσοστό∙ οἱ πραγματικὲς ἐκτιμήσεις διαφέρουν –φυσικὰ ὄχι οἱ νοθευμένες δημοσκοπήσεις-, διότι ὅλα θὰ κριθοῦν ἀπ’ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Στὴν ἀντιπολίτευση τὸ ἐνδιαφέρον ἑστιάζεται στὸν ΣΥΡΙΖΑ, ὁ ὁποῖος προεξοφλεῖ μεγάλη νίκη, κατὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, καὶ ἀναγκαστικὴ προσφυγὴ στὶς κάλπες στὴν συνέχεια∙ τὴν αἰσιοδοξία αὐτὴ δὲν τὴν συμμερίζονται, ὄχι μόνο στὴν κυβερνητικὴ παράταξη, ἀλλὰ καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Κουμουνδούρου∙ στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπή, ὅπου ἀνακοινώθηκαν οἱ ὑποψηφιότητες, οἱ ἀντεγκλήσεις περίσσεψαν καὶ συνοδεύθηκαν μὲ παρεμβάσεις εἰρωνείας καὶ σαρκασμοῦ. Ἡ ἄρνηση πολλῶν γιὰ ὑποψηφιότητα λέει πολλά.