Προσηκόντως τὸ πεισθῆναι

Τὸ θέμα τῶν δωρεῶν ἀπασχόλησε πολὺ τὸν Σόλωνα∙ γνώριζε ὅτι πολὺ εὔκολα οἱ ἡλικιωμένοι καὶ στὴν ἐποχή του παρασύρονταν ἀπ’ τοὺς ἐπιτήδειους. «Οὐ μὴν ἀνέδην γε πάλιν οὐδ’ ἁπλῶς τὰς δόσεις ἐφῆκεν»∙ ἐπίσης δὲν τὸ ἐπέτρεψε οἱ δωρεὲς νὰ γίνονται εὔκολα. «Ἀλλ’ εἰ μὴ νόσων ἕνεκεν ἢ φαρμάκων ἢ δεσμῶν ἢ ἀνάγκῃ κατασχεθεὶς ἢ γυναικὶ πειθόμενος»∙παρὰ μόνο ὅταν κάποιος τὶς ἔκανε ὄχι ἐξ αἰτίας ψυχικῆς ἀσθενείας ἢ ἐπηρεασμοῦ μαγικοῦ ἢ ἀπὸ ἀνάγκη ἢ ἀπὸ γυναῖκα. «Εὖ πάνυ καὶ προσηκόντως τὸ πεισθῆναι παρὰ τὸ βέλτιστον οὐδὲν ἡγούμενος τοῦ βιασθῆναι διαφέρειν»∙ διότι γνώριζε πολὺ καλά, ὅτι ἐὰν ὑποχρεωθεῖ κανεὶς νὰ κάνει κάτι χωρὶς νὰ τὸ θέλει εἶναι σὰν νὰ βιασθεῖ. «Ἀλλ’ εἰς ταὐτὸ τὴν ἀπάτην καὶ τῇ ἀνάγκῃ καὶ τῷ πόνῳ τὴν ἡδονὴν θέμενος»∙ ἀλλὰ ἔβαλε στὴν ἴδια μοῖρα τὴν ἀπάτη, τὸν ἐκβιασμὸ καὶ τὸν πόνο μὲ τὴν ἡδονή.