Τὸ ἄτακτον καὶ ἀκόλαστον

Τὰ κοινωνικὰ ἤθη φρόντισε ὁ Σόλων στὴν νομοθεσία του∙ ἔθεσε ὅρια στὴν κοινωνικὴ συμπεριφορά, στὶς δωρεὲς τῶν ἡλικιωμένων ὥστε ἀποτρέπειν τὴν ἐξαπάτησή τους καὶ τὶς ἀκρότητες, «ὡς οὐχ ἧττον ἐκστῆσαι λογισμὸν ἀνθρώπουν δυναμένων»∙ καθὼς ὑπερέβαιναν τὸν λογισμὸ τοῦ ἀνθρώπου. «Ἐπέστησε δὲ καὶ ταῖς ἐξόδοις τῶν γυναικῶν καὶ τοῖς πένθεσι καὶ ταῖς ἑορταῖς»∙ ἐνδιαφέρθηκε καὶ γιὰ τὶς ἐξόδους τῶν γυναικῶν καὶ τὰ πένθη καὶ τὶς ἑορτές. «Νόμον ἀπείργοντα τὸ ἄτακτον καὶ ἀκόλαστον»∙ μὲ νόμο ἀπαγορεύσας τὴν ἄτακτη καὶ ἀκόλαστη συμπεριφορά. «Ἐξιέναι μὲν ἱματίων τριῶν μὴ πλέον ἔχουσαν κελεύσας»∙ ὁρίσας ὅτι δὲν πρέπει ἡ γυναῖκα νὰ βγαίνει ἔξω μὲ περισσότερα ἀπὸ τρία φορέματα. «Μηδὲ βρωτὸν ἢ ποτὸν πλείονος ἢ ὀβολοῦ φερομένην»∙ οὔτε νὰ φέρει φαγώσιμα ἢ ποτὰ ἀξίας μεγαλυτέρας τοῦ ἑνὸς ὀβολοῦ, τὴν κατώτερη μονάδα νομίσματος. Παρέμειναν ὣς τὶς μέρες μας ὡς ἔθιμα πολλὲς ἀπ’ τὶς διατάξεις αὐτές.