Καὶ τὸ θρηνεῖν πεποιημένα

Τὶς ὑπερβολὲς στὰ ταφικὰ ἔθιμα εἶχε περιορίσει ἀρκετὰ ὁ Σόλων μὲ τὴν νομοθεσία του∙ τὰ ταφικὰ ἔθιμα εἶναι τὰ πιὸ ἰσχυρὰ διατηρημένα σὲ ὅλες τὶςν κοινωνίες. Οἱ γυναῖκες ὅταν ἔβγαιναν ἀπ’ τὸ σπίτι τους νὰ μὴν φέρουν, «μηδὲ κάνητα πηχυαίου μείζονα, μηδὲ νύκτωρ πορεύεσθαι πλὴν ἁμάξῃ κομιζομένην λύχνου προφαίνοντος»∙ καλάθι μεγαλύτερο ἀπὸ ἕναν πήχυ, οὔτε νὰ κυκλοφοροῦν τὴν νύκτα, ἐκτὸς κι ἂν εἶναι σὲ ἁμάξι μὲ λυχνάρι μπροστά. «Ἀμυχὰς δὲ κοπτομένων καὶ τὸ θρηνεῖν πεποιημένα καὶ τὸ κωκύειν ἄλλον ἐν ταφαῖς ἑτέρων ἀφεῖλεν»∙ καὶ ἀπαγόρευσε νὰ κάνουν ἀμυχὲς στὰ μάγουλά τους καὶ νὰ δείχνουν ὅτι θρηνοῦν καὶ ὅτι μοιρολογᾶνε ἄλλον σὲ ξένους τάφους. «Ἐναγίζειν δὲ βοῦν οὐκ εἴασεν, οὐδὲ συντιθέναι πλέον ἱματίων τριῶν»∙ καὶ τὸ θυσιάζειν βοῦν δὲν ἐπέτρεψε, οὔτε νὰ θάβουν μαζὶ μὲ τὸν νεκρὸ περισσότερα ἀπὸ τρία φορέματα. Διατηρήθηκαν οἱ νόμοι αὐτοὶ στὸν Ἑλληνισμό.