Ἀπώλεια κύρους προέδρου

Ἡ ἀνάδειξη καὶ πάλι τοῦ προβλήματος, μέσα σὲ δύο μῆνες, τῆς αὐξήσεως τοῦ ὁρίου δανεισμοῦ τῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβερνήσεως στὴν Ἀμερικὴ θεωρεῖται, ἀπ’ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές, ὡς πρόβλημα κύρους τοῦ προέδρου∙ τὸ Κογκρέσσο ἀπ’ τὴν φύση του διεκδικεῖ περισσότερες ἐξουσίες, ὅπως κάθε νομοθετικὸ σῶμα∙ ἀπομένει στὸν πρόεδρο ὡς συντονιστοῦ ἡ διασφάλιση τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῆς πολιτείας. Ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχει ἀποτύχει στοὺς χειρισμούς του μὲ τοὺς προέδρους τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Γερουσίας∙ διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται ἡ δυσαρέσκεια καὶ τῶν Δημοκρατικῶν στὰ δύο νομοθετικὰ σώματα. Ἀρχίζει νέα περίοδος διαβουλεύσεων, παρασκηνιακῶν καὶ μή, μὲ ἄμεσο ἀντίκτυπο στὴν οἰκονομία, ἐνῶ περιορίζεται ἡ ρευστότης στὴν ἀγορὰ κι ἀκόμη δὲν ἔχει γίνει ἐξαγγελία τῆς οἰκονομικῆς του πολιτικῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ τόσα διεθνῆ οἰκονομικὰ προβλήματα. Ἡ συμφωνία ἐλευθέρων ἀνταλλαγῶν μὲ τὴν Εὐρώπη καρκινοβατεῖ καὶ μὲ τοὺς Ἀναδυόμενους ἐκκρεμοῦν πολὺ περισσότερα προβλήματα.