Σκάνδαλα, ρόλος διαπλοκῆς

Οἱ ἀνακρίσεις γιὰ τὰ σκάνδαλα συνεχίζονται κανονικά, μὲ πολλὰ νέα πρόσωπα καὶ «ταυτοποίηση» περισσοτέρων, ἀλλὰ καὶ τὸν βρώμικο ρόλο τῆς διαπλοκῆς∙ ἔτσι πρόβαλε τὴν ἐκροὴ τριάμισυ ἑκατομμυρίων εὐρὼ στὸ έξωτερικὸ ἀπὸ τρεῖς βουλευτὲς τῆς Νέας Δημοκρατίας –μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ νὰ παρασυρθοῦμε-, ἐνῶ γνώριζε ὅτι ἦταν ἕνας κυβερνητικός, ὁ Βασίλης Κικίλιας κι αὐτὸς δικαιολογημένος ἀπολύτως. Ἀντιπερισπασμὸς ἦταν στὰ ἐξοπλιστικὰ καὶ στὰ ταχυδρομικά, διότι φθάνουν οἱ ἀνακριτές, πέραν τῶν μεγάλων δικηγόρων καὶ ἐκδοτῶν, καὶ στοὺς δημοσιογραφίζοντες∙ ὁ ἀποπροσανατολισμὸς δὲν βρίσκει ἀνταπόκριση στὴν κοινὴ γνώμη καὶ πολὺ περισσότερο ἀπ’ τὴν διαπλοκή, ἐνῶ ὁ «τραπεζίτης» ἀφέθηκε ἐλεύθερος μὲ ἐγγύηση 2000000 εὐρώ. Ἡ ἀντανάκλαση στὰ κόμματα ἔχει σημασία, καθὼς ἡ μειοδότης «ἱστορικὸς» ἔχει μυθικοὺς λογαριασμούς, ἀλλὰ ἐξαφανίζει καὶ τὸ κόμμα της∙ ὁ Ναπολεοντίσκος, πέραν τῶν προβλημάτων μὲ τοὺς περιφερειάρχες, βλέπει νὰ ἔρχονται ἐπιτροχάδην καὶ οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὴν οἰκογένεια τῆς ὑστερικῆς.