Ἐξετάσεις τῆς Εὐρωζώνης

Τὶς δυσκολώτερες ἐξετάσεις στὴν εἰκοσαετῆ ἱστορία της δίδει αὐτὸ τὸ διάστημα ἡ Εὐρωζώνη, μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἔξοδό της ἀπ’ τὴν ὕφεση, ἀκόμη καὶ στὴν Ἑλλάδα∙ σκοπὸς εἶναι ἡ ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς κι ὡς πρῶτο μέσο διαθέτει τὴν μείωση τῶν βασικῶν ἐπιτοκίων μέχρι καὶ ἀρνητικὸ ἐπίπεδο. Ἡ γαλλογερμανικὴ συνάντηση κορυφῆς θεωρεῖται ἡ ἐκκίνηση, διότι ἤδη ἡ Γαλλία παρουσιάζει τὶς πρῶτες ἐνδείξεις ἀνακάμψεως, διαψεύδοντας ὅλες τὶς προβλέψεις, ἐνῶ τὸ κύριο μέλημα εἶναι ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἄλλης ψυχολογίας σὲ ὅλες τὶς χῶρες∙ ἡ ψυχολογία χαρακτηρίζεται ὡς ἡ καλύτερη ἀπάντηση στὴν προπαγάνδα καταστροφολογίας τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς, τὴν ὁποία τόσο ἄσχημα πλήρωσε ἡ Εὐρώπη μὲ ἀφορμὴ τὴν ἑλληνικὴ κρίση. Ἡ σύσταση ἀνεξαρτήτου Εὐρωπαϊκῆς Ἀρχῆς ἢ Διεθνοῦς γιὰ τὶς ἠλεκτρονικὲς ἐπικοινωνίες τίθεται ὡς ἄμεση προτεραιότης ἀπ’ τὴν Γερμανία, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπεξάρτηση ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἀρχή∙ ὁ πολιτικὸς ἀντίκτυπος μετράει περισσότερο στὴν πρωτοβουλία.