Ἀναπροσαρμογὴ πολιτικῆς

Ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς πολιτικῆς τῶν κομμάτων, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν, ἐπειδὴ ἀλλάζουν τὰ δεδομένα καὶ περισσότερο στὰ οἰκονομικά, ἐπιταχύνεται σὲ ὅλους∙ οἱ εὐνοϊκὲς προοπτικές, μὲ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ τὸ πλεόνασμα τοῦ ἰσοζυγίου τρεχουσῶν συναλλαγῶν, προσφέρουν ἐπιχειρήματα στὴν κυβέρνηση, ἀλλὰ καὶ στεροῦν τὴν ἀντιπολίτευση ἀπ’ τὴν στρατηγική της, τὴν ὁποία εἶχε στηρίξει στὴν ἀποτυχία τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ στὴν ἐπιβολὴ νέου μνημονίου καὶ νέων μέτρων. Ἤδη ἡ κυβέρνηση, στηριζόμενη στὰ πλεονάσματα, προωθεῖ νομοσχέδιο γιὰ τὴν μείωση τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, σὲ φυσικὰ πρόσωπα καὶ ἐπιχειρήσεις, μὲ σκοπὸ τὴν προώθηση τῆς ἐπιχειρηματικότητος καὶ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας∙ ὑποχρεωτικὰ πλέον πρέπει ἡ ἀντιπολίτευση, μὲ πρώτη τὴν ἀξιωματική, ἀναπροσαρμόσαι τὴν στρατηγική της, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι τὸ κατὰ πόσο πείθει τώρα τὴν κοινὴ γνώμη. Ἡ στροφὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου πρὸς τὴν Εὐρώπη εἶναι ἡ ἐπιλογή του, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζει ὀξύτατη ἀντίδραση τῆς Ἀριστερῆς Πλατφόρμας.