Οὔτε ποταμοῖς ἐστιν ἀενάοις

Ἡ προστασία τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ἦταν τὸ πρῶτο μέλημα τοῦ Σόλωνος, διότι ἡ Ἀττικὴ ἦταν φτωχὴ χὼρα καὶ δὲν διέθετε πλούσιο ἔδαφος∙ εἰδικὴ μέριμνα εἶχε λάβει ὁ σοφὸς νομοθέτης γιὰ τὴν προστασία τῶν φρεάτων, γιατὶ μόνο ἀπὸ αὐτὰ ἔπαιρναν νερὸ οἱ Ἀθηναῖοι. «Ἐπεὶ δὲ πρὸς ὕδωρ οὔτε ποταμοῖς ἐστιν ἀενάοις οὔτε λίμναις τισὶν οὔτ’ ἀφθόνοις πηγαῖς ἡ χώρα διαρκής»∙ ἐπειδὴ γιὰ τὴν ὑδροδότηση οὔτε μεγάλους ποταμοὺς συνεχεῖς ἔχει ἡ Ἀττικὴ οὔτε λίμνες διάφορες οὔτε ἄφθονες πηγὲς μὲ τρεχούμενα νερά. «Ἀλλ’ οἱ πλεῖστοι φρέασι ἐχρῶντο, νόμον ἔγραψεν»∙ ἀλλὰ οἱ περισσότεροι χρησιμοποιοῦσαν πηγάδια, ἔγραψε νόμο. «Ὅπου μέν ἐστι δημόσιον φρέαρ ἐντὸς ἱππικοῦ, χρῆσθαι τούτῳ»∙ ὅπου μὲν ὑπάρχει δημόσιο πηγάδι σὲ ἀπόσταση ἑνὸς ἱππικοῦ, νὰ εἶναι σὲ κοινὴ χρήση. «Τὸ δ’ ἱππικὸν διάστημα τεσσάρων ἦν σταδίων∙ τὸ δὲ ἱππικὸ εἶναι διάστημα τεσσάρων σταδίων. Τὸ στάδιο ἦταν ἀπόσταση 184,5 μέτρων.