Ἑκάστης ἡμέρας πληροῦντας

Ἡ ρύθμιση τῶν ἀγροτικῶν καλλιεργειῶν ἦταν τὸ κύριο μέλημα τοῦ Σόλωνος∙ ἦταν ἄγονη ἡ Ἀττικὴ καὶ χρειαζόταν εἰδικὴ μέριμνα. Ὅταν ἕνα φρέαρ, «ὅπου δὲ πλεῖον ἀπέχει, ζητεῖν ὕδωρ ἴδιον»∙ ἀπέχει πάνω ἀπὸ ὀκτακόσια μέτρα, νὰ κοιτάζουνε γιὰ δικό τους νερό. «Ἐὰν δὲ ὀρύξαντες ὀργυιῶν δέκα βάθος παρ’ ἑαυτοῖς μὴ εὕρωσι»∙ ἐὰν δὲ σκάψουνε βάθος δέκα ὀργυιῶν στὸ κτῆμα τους καὶ δὲν βροῦν νερό. «Τότε λαμβάνειν παρὰ τοῦ γείτονος ἐξάχουν ὑδρίαν δὶς ἑκάστης ἡμέρας πληροῦντας»∙ τότε θὰ παίρνουν ἀπ’ τὸν γείτονα, γεμίζοντας μιὰ στάμνα δώδεκα λίτρων δυὸ φορὲς τὴν ἡμέρα. «Ἀπορίᾳ γὰρ ᾤετο δεῖν βοηθεῖν, οὐκ ἀργίαν ἐφοδιάζειν»∙ ὁ λόγος ἦταν γιὰ νὰ βοηθᾶνε ὅταν πρέπει, κι ὄχι νὰ συντρέχουν τοὺς τεμπέληδες. «Ὅρισε δὲ καὶ φυτειῶν μέτρα μάλ’ ἐμπείρως, τοὺς μὲν ἄλλο τι φυτεύοντες ἐν ἀγρῷ πέντε πόδας ἀπέχειν τοῦ γείτονος κελεύσας, τοὺς δὲ συκῆν ἢ ἐλαίαν ἐννέα».