Σκάνδαλα, πληθώρα ὑλικοῦ

Τὰ σκάνδαλα ξεφυτρώνουν ἀπὸ κάθε πλευρά, μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις κάθε μορφῆς, λαθρεμπόριο καυσίμων μὲ προφυλακίσεις -ἂν πᾶνε πιὸ πέρα φθάνουν καὶ στοὺς μεγάλους τοῦ ποδοσφαίρου-, ἀλλὰ καὶ νέα στοιχεῖα γιὰ ἐξοπλιστικὰ καὶ Ταμιευτήριο∙ ἡ κοινὴ γνώμη τὸ πῆρε ἀπόφαση, ὅτι μὲ τὰ σκάνδαλα θὰ πορευθοῦμε στὶς ἐκλογές. Ὅποιος ἔχει καθαρὰ τὰ χέρια του δὲν ἔχει τίποτε νὰ φοβηθεῖ, ὅποιος ὅμως ἔχει λερωμένη τὴν φωληά του, καλύτερα νὰ ἀποσυρθεῖ ἐγκαίρως∙ στὰ περισσότερα πρωταγωνιστοῦν συνδικαλιστὲς κι ἄλλοι ἀριστερῆς ἀποχρώσεως διάττοντες ἀστέρες τῆς τριακονταετίας, μὲ τοὺς συνοδοιπόρους δεξιᾶς ἀποκλίσεως. Πάντως τὰ σκάνδαλα ἐνδιαφέρουν τὸν ἁπλὸ κόσμο, διότι αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη τῆς λογοδοσιας καὶ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν κλεμμένων, κάτι ποὺ ἄρχισε, ἔστω καὶ μὲ βραδὺ ρυθμό∙ ἀπ’ τὴν ἄλλη ὁ ἔγκλειστος τραπεζίτης ὑπόσχεται τὴν ἐπιστροφὴ 176 ἑκατομμυρίων εὐρώ, στὰ πλαίσια συμφωνίας κατὰ τὸ νέο δίκαιο. Οἱ ἀνακριτὲς κρίνουν τελικὰ τὴν ἐφαρμογή.