Δι’ ὑπεροψίαν τῶν κοινῶν

Ἡ πολιτογράφηση ξένων ὡς Ἀθηναίων πολιτῶν ἐνδιαφέρει∙ τὴν παραχώρησε σὲ ὅσους εἶχαν καταδικασθεῖ σὲ ἰσόβια ἐξορία καὶ ὅσους ἔρχονταν νὰ ἀσκήσουν τὴν τέχνη τους. «Καὶ ἅμα πιστοὺς νομίζοντα τοὺς μὲν ἀποβεβληκότας τὴν ἑαυτῶν διὰ τὴν ἀνάγκην»∙ διότι ἦταν ἄξιοι τῆς ἐμπιστοσύνης, ἐπειδὴ οἱ μὲν πρῶτοι ἐξ ἀνάγκης ἔρχονταν. «Τοὺς δὲ ἀπολελοιπότας διὰ τὴν γνώμην»∙ οἱ δὲ δεύτεροι τὸ εἶχαν πάρει ἀπόφαση. «Ἴδιον δὲ τοῦ Σόλωνος καὶ τὸ περὶ ἐν δημοσίῳ σιτήσεως, ὅπερ αὐτὸς παρασιτεῖν κέκληκε»∙ ἐπὶ Σόλωνος καθιερώθηκε καὶ ὁ θεσμὸς τῆς δημοσίας σιτήσεως, τὸν ὁποῖο ἀπεκάλεσε παρασιτισμό. «Τὸν γὰρ αὐτὸν οὐκ ἐᾷ σιτεῖσθαι πολλάκις, ἐὰν δὲ ᾧ καθήκει μὴ βούλεται, κολάζει»∙ διότι στὸν ἴδιο δὲν ἐπιτρέπει πολλὲς μερίδες, ὅποιον δὲ τὸ δικαιοῦται καὶ ἀρνεῖται, τὸν τιμωρεῖ. «Τὸν μὲν ἡγούμενος πλεονεξίαν, τὸν δ’ ὑπεροψίαν τῶν κοινῶν»∙ τὸν πρῶτο γιὰ πλεονεξία, τὸν δεύτερο γιὰ περιφρόνηση τῶν κοινῶν.