Οὐκρανία, εὐρωαμερικανικὰ

Ἡ οὐκρανικὴ κρίση ἐξελίσσεται σὲ διατλαντικὴ ἀναμέτρηση περισσότερο καὶ λιγώτερο σὲ σύγκρουση μὲ τὴν Ρωσία∙ ἡ Οὐάσιγτον προσπάθησε πάσῃ θυσίᾳ τὸν ἐγκλωβισμὸ τῶν Εὐρωπαίων στὴν λογικὴ τῆς ἀπομονώνσεως τῆς Μόσχας καὶ τῆς ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν κυρώσεων ἐναντίον της, ἀλλὰ ἡ γηραιὰ ἤπειρος ἀντιδρᾶ, ἀκόμη καὶ ὁ παραδοσιακός της σύμμαχος ἡ Βρεταννία, ἐνῶ καὶ οἱ Πολωνία καὶ Σουηδία κρατοῦν ἀποστάσεις ἀσφαλείας. Ἡ φρασεολογία τῶν Εὐρωπαίων εἶναι πολὺ διαλλακτική, σὲ σύγκριση μὲ τὴν ἀμερικανική, ἐνῶ διατηροῦν ἀνοικτοὺς τοὺς διαύλους ἐπικοινωνίας μὲ τὸ Κρεμλίνο∙ γνωρίζουν ὅτι στὴν εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη μετροῦν πολὺ ὁ νεονζισμὸς τῆς οὐκρανικῆς ἡγεσίας καὶ τὰ λάθη τους πρὸ δεκαπεντατίας στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία, ὅταν ἀκολούθησαν καὶ πάλι τοὺς Ἀμερικανούς. Εἰς ἐπικουρίαν τους ἔρχονται τὰ γεγονότα στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας∙ στὶς δυτικὲς ἐπαρχίες δὲν πληρώθηκαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐνῶ γενικεύεται ἡ μαύρη ἀγορὰ τροφίμων, ὅπως καὶ ἡ λιποταξία στρατιωτῶν.