Πολιτικὴ δυναμική, οἰκονομία καὶ διεθνῆ

Ἡ πολιτική μας δυναμικὴ διαμορφώνεται πλέον ἀπὸ δύο καθοροστικοὺς παράγοντες, μὲ δευτερεύοντες τοὺς ἄλλους, τὴν οἰκονομία καὶ τὶς διεθνεῖς ἐξελίξεις∙ ἡ ἀνάκαμψη θεωρεῖται δεδομένη στὴν ἀγορὰ καὶ συνοδεύεται ἀπ’ τὴν ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας καὶ τὴν αἴσθηση τῆς ἀνατάσεως, μὲ τὴν ταυτόχρονη διάψευση ὅλων τῶν καταστροφολόγων, ἐνῶ ἀναδεικνύεται ἡ Ἑλλὰς ὡς διεθνὴς παράγων σταθερότητος, ὄχι μόνο στὴν περιοχή μας ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη. Ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία ἐπέδρασε σημαντικὰ στὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη∙ ὅλοι μας γνωρίζουμε ἀπ’ τὸ Δημοτικὸ σχολεῖο, γιὰ τὸ Κίεβο καὶ τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῶν Ρώσων, γιὰ τὴν Ὀδησὸ καὶ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία, γιὰ τὶς ἀποικίες τῆς Μιλήτου στὴν Κριμαία καὶ τὴν δυναμικὴ ὁμογένεια ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τῆς τουρκοκρατίας. Τώρα μάθαμε γιὰ τὰ ὑπόλοιπα, γιὰ τοὺς Οὐνίτες τῆς Δυτικῆς Οὐκρανίας, γιὰ τὶς ἀκροδεξιὲς ὁμάδες, ναζιστικὲς στὴν πράξη, καὶ τὶς ἐκλεκτικὲς συγγένειές τους μὲ τοὺς Τσετσένους τρομοκράτες καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή∙ ἐντυπώθηκαν βαθειὰ αὐτὰ στὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη καὶ αὐτὴ θυμήθηκε τὰ ἀντίστοιχα στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία. Περισσότερο ὅμως χαράθηκε στὴν συνείδησή της ἡ ἀνοχὴ τῆς ἀτλαντικῆς καὶ ἐπιχωρίου διαπλοκῆς καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀπέναντι στὴν ἐπιδρομὴ τοῦ φασισμοῦ∙ οὐδεμία καταδίκη τους ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση καὶ τὴν διαπλοκή, διότι τὰ εὐλογεῖ ἡ Ἀμερικὴ σκεπτόμαστε ὅλοι μας…
Ἡ στάση αὐτὴ δὲν ἔρχεται μόνο σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὰ πραγματικὰ γεγονότα -ὅταν μάλιστα ὁ καθενας ἔχει τὴν ἄνεση τῆς πλήρους ἐνημερώσεώς του ἀπ’ τὸ διαδίκτυο-, ἀλλὰ καὶ ἀνατρέπει ἐκ βάθρων τὶς ἰδεολογικὲς ἀρχὲς τῆς ἀριστερῆς ὑποτίθεται ἀντιπολιτεύσεως∙ ὁ φασισμὸς εἶναι φασισμὸς ὁπουδήποτε καὶ μὲ οἱαδήποτε μορφὴ παρουσιάζεται. Δὲν ἐξαγνίζει ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα τὶς σβαστικὲς καὶ τὰ βασανιστήρια τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς Οὐκρανίας, ἐπειδὴ τὰ θέτει ὑπὸ τὴν προστασία του∙ τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ἐπιβεβαιώνει ἡ ἀντιπολίτευση καὶ περισσότερο ἡ ἀξιωματικὴ, ὅτι εἶναι δέσμια ἀπ’ τὸν τράχηλο ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ κέντρα. Τὸ χειρότερο εἶναι, ὅτι αὐτὰ ἔρχονται μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια ἀπολύτου ταυτίσεως μὲ τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα καὶ τὴν ἀντιγερμανικὴ ὑστερία, ἐν συγχορδίᾳ μετὰ τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς∙ ὅσο ἡ οἰκονομία βρισκόταν σὲ ὕφεση καὶ μετροῦσε ἀκόμη τὸ δημοκρατικὸ πρόσωπο τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου ἦταν πιὸ εὔκολη ἡ πλύση ἐγκεφάλου τῶν Ἑλλήνων, ὅτι γιὰ ὅλα φταίει ἡ Μέρκελ. Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ Οὐκρανία ἀποδεικνύουν σὲ ὅλους ὅτι ἡ ἀριστερὴ ἰδεολογία πέταξε μακρυὰ ἄπ’ τὴν σκέψη τῆς Κουμουνδούρου∙ αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερο, διότι ἔμεινε, ὁ Ναπολεοντίσκος κυρίως, μὲ μοναδικὴ λώπη τὴν ἀμερικανικὴ σημαία. Στὶς τοπικὲς ὀργανώσεις, στὰ καφενεῖα καὶ στὶς πλατεῖες φαίνεται αὐτὸ περισσότερο. Χαμένα εἶναι τὰ στελέχη του…
Ἡ ἀναγνώριση ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας μας ἐπιβεβαιώνεται καθημερινά, μὲ μοναδικὴ ἐξαίρεση δύο παράγοντες, τὸν σκληρὸ πυρῆνα τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, μὲ τὶς παραφυάδες τους στὴν Βρυξέλλες, καὶ τὰ ὄργανά τους στὴν Ἑλλάδα, στὴν διαπλοκὴ καὶ στὴν ἀντιπολίτευση∙ ἔτσι τὰ βλέπει ὁ ἁπλὸς κόσμος κι αὐτὰ συζητάει. Ὅλοι μάλιστα ἀναλογίζονται ὅτι ἀπὸ τετραετίας εἶναι τὰ ἴδια κέντρα ποὺ ὁδήγησαν τὴν χώρα στὸ χεῖλος τῆς χρεωκοπίας∙ δὲν ἐνδιαφέρεται ποτὲ ὁ ἁπλὸς ἄνθρωπος γιὰ βαθύτερες θεωρητικὲς ἀναλύσεις, ἀλλὰ καὶ τὶς βαριέται ἀφάνταστα, τὶς γενικὲς γραμμὲς ἀντιλαμβάνεται κι ἀπ’ αὐτὲς κρίνει. Στὴν πολιτικὴ ζωὴ διαμορφώθηκε ἡ νέα δυναμικὴ κι αὐτὴ καθορίζει πλέον τὶς ἐξελίξεις∙ ἡ ἀντιπολίτευση εἶναι ὑποχρεωμένη ἀνακροῦσαι πρύμναν καὶ ἀναθεωρῆσαι τὴν στρατηγική της, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζει δύο προβλήματα. Τὸ πρῶτο εἶναι ὁ χρόνος, ἔχει ταυτισθεῖ πλήρως μὲ τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν χάραξή της στὴν κοινὴ γνώμη∙ καὶ νὰ θέλει νὰ ἀλλάξει τακτική –ἀλλὰ αὐτὸ δὲν διαγράφεται καθόλου στὸν ὁρίζοντα-, δὲν ἔχει τὴν ἄνεση τοῦ χρόνου μέχρι τὶς ἐκλογές, γιὰ τὴν διοχέτευσή της στὰ στελέχη του πρῶτα καὶ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ στὴ συνέχεια∙ τὸ δεύτερο εἶναι ἡ ἀπροθυμία του γιὰ ἀπαγκίστρωση ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν οἱ θέσεις του γιὰ τὴν Οὐκρανία. Ὅλοι καταλαβαίνουν, ὅτι κάτι βαθύτερο συμβαίνει.
Στὴν ἀνάπτυξη πλέον τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀτμομηχανὴ γίνονται οἱ δυναμικοί της κλάδοι∙ ὁ τουρισμὸς ἀποτελεῖ τὸ πεζικό, ὅπως καὶ οἱ ἀποκρατικοποιήσεις καὶ τὰ μεγάλα ἔργα, ὅταν ὅλα τὰ μεγάλα ξενοδοχεῖα ἔχουν ἀνοίξει ἀπ’ τὸν περασμένο μῆνα, μὲ τὶς μονάδες τους σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα, χάρις στὴν γεωγραφική μας δομή. Οἱ ἐπίλεκτες μονάδες ὅμως βρίσκονται πλέον στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, αὐτὲς διαδραματίζουν τὸν ρόλο τοῦ ἐφαλτηρίου γιὰ τοὺς ἄλλους τομεῖς∙ στὴν παγκόσμια ἔκθεση τῆς Βαρκελώνης οἱ ἑλληνικὲς ἑταιρεῖες, διπλάσιες ἀπὸ πέρυσι, ἔγιναν τὸ μῆλον τῆς ἔριδος τῶν ξένων ἐπενδυτῶν, ὄχι μόνο γιὰ τὴν κινητὴ τηλεφωνία, ἐνῶ ἡ συμμετοχὴ δύο δεκάδων ἑταιρειῶν μας στὴν ἀντίστοιχη ἔκθεση τοῦ Ὧστιν τοῦ Τέξας δείχνει ὅτι ἡ πελατεία τους εἶναι παγκόσμια. Πόλος ἕλξεως τῆς νέας ἡλικίας ἔχει γίνει ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία καὶ οἱ ὁμάδες ἐργασίας ξεπηδοῦν σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα σὰν τὰ μανιτάρια∙ ἡ ἐγκατάσταση τῶν κέντρων δωρεὰν συνδέσεως, μὲ τὸ διαδίκτυο σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἄνεση ἀποκτήσεως τῆς ἀδείας λειτουργίας νέας ἐπιχειρήσεως σὲ μία μέρα, θὰ ἀπογειώσει τὸν κλάδο. Οἱ νέοι μας -ἀνεξαρτήτως τὸ πόσο ἔμαθαν ἢ ὄχι ἑλληνικὰ στὸ σχολεῖο- διαθέτουν τὸ ἀκαταμάχητο ὅπλο τῆς ἑλληνικῆς, χάρις στὰ παραμύθια τῆς γιαγιᾶς∙ ἡ δημιουργικὴ σύνθεσις τῆς γλώσσης μας καὶ ὁ πλοῦτος τῆς γραμματείας της δὲν ὑπάρχουν σὲ ἄλλη.
Ἡ κυβέρνηση καὶ ὁ πρωθυπουργὸς περισσότερο πιστώνονται τὶς ἐπιτυχίες αὐτὲς καὶ κανεὶς ἄλλος∙ ἦταν ὁ μόνος ποὺ εἶχε πιστέψει στὴν ἀντοχὴ τοῦ κόσμου κι ἔφερε στὸ φιλότιμο τὸν ἑλληνικὸ λαό. Τὰ βήματα ἦταν προσεκτικά, πρῶτα ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἀξιοπιστίας τῆς Ἑλλάδος στὸ ἐξωτερικό∙ τὴν ἔκτισε ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς μὲ προσεκτικὰ βήματα, μὲ πρῶτο τὴν ἀπόκτηση τῆς ἐμπιτοσύνης ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ∙ στὴν συνέχεια ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς οἰκονομίας, ὅπως καὶ ἔγινε μὲ τὴν ἐπιλογὴ τῶν δυναμικῶν κλάδων στὴν ἀρχή, συμπληρώθηκε μὲ τὸν παραμερισμὸ τῶν ἐπιταγῶν τῆς τρόικας, ὅπως ἀποδείχθηκε μὲ τὴν ψήφιση τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ ἀνάληψη πολιτικῶν πρωτοβουλιῶν στὴν Εὐρώπη, ὅπως στὴν Οὐκρανία, ἐνισχύει τὴν ἀποδοχὴ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα∙ ὅταν μάλιστα οἱ πρωτοβουλίες αὐτὲς ἐπιβεβαιωθοῦν μὲ τὴν ἀναγνώριση ἀπ’ τὴν Εὐρωστατιστικὴ τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος καὶ τὴν διάθεση τοῦ 70% αὐτοῦ στὰ χαμηλότερα στρώματα, τότε ἐμπεδώνεται ἠ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας τῆς κοινῆς γνώμης. Ὁ κόσμος καλεῖται ἐπιλέξαι μεταξὺ τῆς ἀσαφοῦς ἀντιευρωπαϊκῆς ὑστερίας τῆς Κουμουνδούρου καὶ τῆς νεφελώδους προτάσεώς της γιὰ τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας, καὶ τῶν κυβερνητικῶν ἐπιτευγμάτων∙ ἡ ἐμπειρία τῆς τετραετίας εἶναι πολύτιμη, ἐπειδὴ εἶναι τραγική. Ἄλλωστε ἡ ἀνάταση δὲν ἔχει ποτὲ σχέση μὲ τὴν λαϊκιστικὴ πορπαγάνδα∙ ἀπευθύνεται σὲ βαθύτερα στρώματα τῆς ψυχῆς.