Μέρκελ, προάσπιση τοῦ εὐρὼ

Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, μὲ τὴν διαλλακτικὴ στάση της ἀπέναντι στὴν Ρωσία, γιὰ διατήρηση τοῦ διπλωματικοῦ διαλόγου, καὶ τὴν ἀνυποχώρητη ἀπέναντι στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ στοὺς φίλους τους στὴν Εὐρώπη, γιὰ ἐπιβολὴ κυρώσεων στὴ Μόσχας, γνωρίζει ἄριστα ὅτι ἔτσι προασπίζεται ἀποτελεσματικὰ τὸ εὐρώ∙ ἡ Εὐρωζώνη ὀφείλει ἔχειν τὴν δική της διεθνῆ πολιτικὴ παρουσία, ὡς ἀναπόσπαστη ἔκφραση τοῦ νομίσματός της. Αὐτὸ διδάσκει ἡ ἱστορία –οἱ ἀναγνώστες «Τοῦ Ἐμμελοῦς» τὸ γνωρίζουν ἀπ’ τὴν περιδιάβασή τους στὶς «ἀναλύσεις» του- ἀπ’ τὴν πρώτη χρήση τοῦ νομίσματος ὡς ἀνταλλακτικοῦ μέσου, «τὸ νόμισμα οἷον ἐγγυητὴς ἐσθ’ ἡμῖν»∙ τὸ ἐφάρμοσαν στὴν ἀμερικανικὴ ἐπίθεση στὸ Ἰράκ, ὁ Γκέχαρντ Σραῖντερ καὶ ὁ Ζὰκ Σιράκ, κι ἐπέτυχαν τὴν ἐπιβίωση τοῦ ἑνιαίου εὐρωπαϊκοῦ νομίσματος∙ «χωρὶς νὰ γνωρίζουν» τὸ γιατί, ὅπως ἔλεγαν, ἔπρεπε νὰ μείνουν ἐκτὸς τῆς ἐπιθέσεως, νὰ δείξουν τὴν αὐτόνομη παρουσία τους. Ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ προσκύνησε τοὺς Ἀμερικανούς.