Πρὸς ἐξάντληση κερδοσκοπικῶν πιέσεων

Οἱ ἀτλαντικὲς κερδοσκοπικὲς πιέσεις δείχνουν ὅτι βαίνουν πρὸς ἐξάντλησίν τους, τουλάχιστον στὴν χώρα μας μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ πολυμήνου ἐλέγχου τῆς τρόικας∙ παρὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν κέντρων αὐτῶν στὴν Οὐκρανία, χαρακτηριστικὰ ὡς πρὸς τὴν στάση τῶν Εὐρωπαίων, στὴν Ἑλλάδα ἡ σθεναρὴ στάση τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκπληκτικὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα –τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα νὰ συνεχίζεται μεγαλύτερο τὸ 2014 καὶ τὸ ἅλμα ἀπὸ 7% τὸ 2014 ὕφεση σὲ ἔστω καὶ μικρὴ ἀνάκαμψη τὸν τρέχοντα Ἰανουάριο- ἔδωσαν ἄλλον τόνο στὴν ψυχολογία τῶν Ἑλλήνων καὶ στὶς ἀντιδράσεις τῶν ξένων ἐπενδυτῶν. Μόνο ἡ ἀντιπολίτευση στὴ χώρα μας ἀδυνατεῖ νἀ ἀπαλλαγεῖ ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ δεσμά της καὶ νὰ ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν ἁπλὸ κόσμο τῆς ἀγορᾶς καὶ τοῦ μόχθου∙ μένει μετέωρη στὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, περισσότερο ἡ ἀξιωματικὴ, ἐνῶ οἱ ἐξ Ἑσπερίας κύριοί της ἑτοιμάζουν ἄλλα σχήματα ἀπ’ τοὺς ἐκ τῆς διαπλοκῆς πραιτωριανούς τους∙ ἡ προσπάθειά τους συμπορεύεται μὲ τὴν διαρροὴ κι ἀπ’ ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀφοῦ ἡ «ἐπιδημία» ἐξαπλώθηκε μέχρι τὴν ἀκροδεξιά. Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ ἔχει ἀλλάξει ἄρδην, λόγῳ τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ψυχολογίας ἀνατάσεως τῶν μικρομεσαίων περισσότερο, ἀλλὰ καὶ τῆς ἱστορικῆς θεωρήσεως ἀπ’ τοὺς Ἕλληνες τοῦ οὐκρανικοῦ.
Ἡ συμφωνία μὲ τὴν τρόικα προχώρησε δύσκολα, κυρίως λόγῳ τῶν ἀρχικῶν παραχωρήσεων πρὸς τὰ κερδοσκοπικὰ κέντρα ἀπ’ τὸν τότε σοσιαλιστὴ πρωθυπουργό∙ αἰτία τῆς κωλυσιεργίας εἶναι ἡ πλήρης ἀποτυχία τους στὴν χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ στὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Πίστευαν ὥς τὸ Φθινόπωρο, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία θὰ ἐκινεῖτο ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν προβλέψεών των -ἄλλωστε τί μεγάλοι προφέσσορες εἶναι ὅλοι τους!- καὶ δὲν εἶχαν διανοηθεῖ, ὅτι θὰ παρουσίαζε τὸ θαῦμα τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος καὶ τὸ ἅλμα τῆς ἀνακάμψεως μέσα σὲ δεκαοκτὼ μῆνες ἀπ’ τὰ τάρταρα τῆς ὑφέσεως τοῦ 7%, στὴν ὁποία οἱ ἴδιοι μᾶς εἶχαν ἐξωθήσει∙ τὰ κοροκοδείλια δάκρυα γιὰ τὰ λάθη τους δὲν πείθουν κανέναν ἄλλο πλὴν τῶν ἐνοίκων τῆς Κουμουνδούρου. Ἐὰν πιστεύουν ὅτι εἶχαν κάνει λάθος, τότε ἀναλαμβάνουν τὴν εὐθύνη καὶ πληρώνουν τὴν ἀποζημίωση στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἢ τουλάχιστον στὰ κατώτερα στρώματά του∙ διαφορετικὰ μᾶς περιπαίζουν καὶ πάλι. Ὅσο γιὰ τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση ὁ ρόλος της εἶναι τὸ νὰ διεκδικήσει, στεντορείᾳ τῇ φωνῇ, τὶς ἀποζημιώσεις γιὰ τὰ λάθη τῆς τρόικας∙ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποοστολή της στὴ χώρα κι ὄχι ἡ συμπόρευσή της μὲ τὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα. Ἡ στάση της ἔχει γίνει ἀντιληπτὴ ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη καὶ γι’ αὐτό, ἀκόμη καὶ οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις τὴν δείχνουν στὴν διολισθίνουσα κατιοῦσα.
Ἡ ψυχολογία ἀνατάσεως τοῦ κόσμου ἀπαιτεῖ καὶ προϋποθέτει ἀνάλογη στάση κι ἀπ’ τὴν ὰντιπολίτευση∙ ὁ καθένας ζητάει τὸ καλὸ παράδειγμα, τὴν παρορμητικὴ διάθεση γιὰ τὴν δράση του σὲ νέες ἀναζητήσεις, οἰκονομικὲς ἢ καὶ ψυχολογικές∙ ἔτσι γίνεται πάντοτε στὴν ἱστορία σὲ ὅλους τοὺς λαοὺς σὲ περιόδους ἀνατάσεως∙ τὸ φιλότιμο κερδίζεται μὲ τὸν καλὸ λόγο καὶ τὸ πειστικὸ παράδειγμα. Πέρασε ἡ ἐποχὴ τῆς καταθλίψεως καὶ τῆς μεμψιμοιρίας καὶ κανένας δὲν θέλει οὔτε κὰν νὰ τὴν σκέπτεται∙ φυσικά, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι λύθηκαν τὰ προβλήματα, κάθε ἄλλο, τὰ περισσότερα παραμένουν, γιὰ τοὺς ἀνέργους, τοὺς μισθωτοὺς καὶ τοὺς συνταξιούχους ἢ καὶ γιὰ πολλοὺς εἶναι τώρα περισσότερα ἀκόμη, ἀλλὰ ἡ διάθεση ἄλλαξε στὴν πλειοψηφία τοῦ κόσμου. Βλέπουν ὅλοι τὴν ἐκπληκτικὴ ἐκκίνηση τῶν δυναμικῶν κλάδων τῆς οἰκονομίας μας, τουρισμοῦ, ψηφιακῆς τεχνολογίας, ἀλλὰ καὶ τῶν μεγάλων ἔργων, ὅπως καὶ τῶν ἀποκρατικοποιήσεων, καὶ αἰσθάνονται ὅτι κάτι γίνεται∙ ἑπομένως πιστεύουν ὅτι μποροῦν κι αὐτοὶ κάτι νὰ κάνουν, καὶ κάνουν, τρέχουν ὅλοι πλέον καὶ κάτι κερδίζουν∙ ἔτσι γίνεται πάντοτε ἡ μετάβαση ἀπ’ τὴν κατάθλιψη στὴν αἰσιοδοξία, δὲν γίνονται θαύματα. Τὸ μεγάλο πλεονέκτημα τῆς χώρας μας εἶναι οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας της καὶ ἡ ἀπουσία δουλείας ἀπ’ τὴν μεγάλη βιομηχανία∙ αὐτὴν τὴν ἔχει ἐξαφανίσει μεθοδικὰ ὁ πρῶτος σοσιαλιστὴς πρωθυπουργός.
Ἡ ἀμηχανία στὴν ἀντιπολίτευση εἶναι σαφέστατη πλέον, ἐνῶ δὲν ἔχουν ἔρθει ὅλες οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ σκάνδαλα∙ στὴν ἀκροεξιὰ ἡ διαρροὴ βουλευτῶν συμπίπτει μὲ τὴν ἐπιδεικτικὴ ἀνοχὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀπέναντί της, ἢ τουλάχιστον πολλῶν κορυφαίων στελεχῶν του. Ἡ ἀνεξαρτητοποίηση τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὅταν τὸ κόμμα διέπεται ἀπὸ τὴν αὐστηρὴ πειθαρχία τῶν ὁλοκληρωτικῶν σχημάτων, δείχνει ὅτι εἶναι βαθύτερες οἱ διεργασίες στὸ ἐσωτερικό του∙ ἐὰν δὲν εἶχε τὴν κάλυψη κομματικῶν παραγόντων στὴν πρωτεύουσα ἢ καὶ μόνο στὴν Λάρισα δὲν θὰ ἐπιχειροῦσε παρόμοιο βῆμα, ὅταν ἡ ἡγεσία τοῦ κόμματος εἶναι φυλακή∙ ἡ διαρροὴ στελεχῶν ἐπιβεβαιώνεται κι ἀπ’ τὸ γεγονὸς ὅτι μετὰ δυσκολίας συγκεντρώνουν μερικὲς δεκάδες ὀπαδῶν στὶς ὅποιες ἐκδηλώσεις τους. Ἡ ἔστω καὶ ἔμμεσος στήριξη κορυφαίων στελεχῶν τῆς Κουμουνδούρου πρὸς τὴν ἀκροδεξιά, μὲ δικαιολογίες καθόλου πειστικὲς ὅπως φθάνουν στὴν κοινὴ γνώμη, ὠθοῦν τοὺς πάντες νὰ σκεφθοῦν ὅτι κάτι ἄλλο συμβαίνει∙ δὲν εἶναι τυχαῖο ἄλλωστε ὅτι, στὸν ἀντιευρωπαϊσμό τους καὶ στὴν ἀποφυγὴ οἱασδήποτε κριτικῆς κατὰ τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς, συμπίπτουν ἀπολύτως ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση καὶ ἀκροδεξιά, ὅπως καὶ στὴν ἀνοχή τους ἀπέναντι στὸ παρασιτικὸ κράτος, ἀνεξαρτήτως τῶν λεπτομερειῶν. Ἄλλωστε συμπίπτουν αὐτὰ καὶ μὲ τὴν ἀπροκάλυπτη στήριξη τῶν ἀκροδεξιῶν καὶ νεοναζιστικῶν φαινομένων στὴν Οὐκρανία ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς∙ κανένα κόμμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν καταδίκασε τὸ φαινόμενο.
Στὴν πολιτικὴ ζωὴ γίνεται ἀποδεκτὴ ἡ κυριαρχία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, στὸν ὁποῖο πιστώνονται οἱ ἐπιτυχίες στὴν οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ οἱ λεπτοὶ χειρισμοὶ στὴν Εὐρωζώνη καὶ στὰ διεθνῆ θέματα∙ εἶναι ἀπ’ τοὺς λίγους Εὐρωπαίους πολιτικούς, μαζὶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ στὴν ἀρχή, ποὺ ζήτησαν τὴν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητος στὴν Οὐκρανία, μὲ τὸν ἀφοπλισμὸ τῶν ἐνόπλων φασιστικῶν ὁμάδων, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναλογικὴ ἐκπροσώπηση ὅλων τῶν περιφερειῶν στὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση. Στὴν Εὐρώπη αὐτὰ θὰ κριθοῦν στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τῆς Πέμπτης, στὸ ὁποῖο ἡ Εὐρωζώνη καλεῖται ἀναδεῖξαι τὴν αὐτόνομη διεθνῆ πολιτική της παρουσία∙ μετὰ τὰ οἰκονομικὰ τὰ οὐκρανικὰ ἐνδιαφέρουν περισσότερο τὸν ἑλληνικὸ λαό, ὁ ὁποῖος φροντίζει κυρίως μέσα ἀπ’ τὸ διαδίκτυο νὰ πληροφορηθεῖ γιὰ τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Ὅσο μάλιστα ἀποδεσμεύεται ὁ Ἕλληνας ἀπ’ τὸν ἀποπνικτικὸ δεσμὸ τῆς τρόικας, τόσο στρέφεται στὰ γεγονότα τῆς εὐρύτερης περιοχῆς μὲ τὶς βαθειὲς ρίζες στὴν παλαιότερη καὶ τὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ ἡ ἀρχαία Ταυρίδα, ἡ σημερινὴ Κριμαία, εἶναι ζωντανὴ στὶς παραδόσεις μας, ὅπως καὶ ἡ Μαριούπολη καὶ ἡ Ὀδησὸς μὲ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία. Ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ τὰ διαγράφει αὐτά, ἀλλὰ ὄχι κι ὁ ἑλληνικὸς λαός, αὐτὸς τὰ διαφυλάττει ὁλοζώντανα στὴν μνήμη του∙ οἱ ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία θὰ μετρήσουν πολὺ στὶς ἐκλογές, ὅσο κι ἂν ἡ ἀντιπολίτευση καὶ ἡ διαπλοκὴ τὶς ἀπαξιώνουν συστηματικά.