Ἀνάκαμψη, βαθειὲς πολιτικὲς ἐπιπτώσεις

Οἱ πολιτικὲς ἐπιπτώσεις ἀπ’ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἀνακάμψεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους καὶ τὶς ἀγορὲς εἶναι βαθύτατες∙ ἡ πολιτική μας ζωή εἶναι ἄλλη σήμερα κι αὐτὸ τὸ ἀναγνωρίζουν οἱ πάντες, μὲ πρώτους τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἀγορᾶς. Εἶναι διαφορετικὴ ἡ στάση τους τώρα, σὲ σύγκριση ἀκόμη καὶ μὲ τὴν προηγούμενη ἡμέρα, ὅταν αὐτὸ ποὺ ἔβλεπαν γύρω τους οἱ μικρομεσαῖοι καὶ οἱ ἄλλοι, ὅτι ἄρχισαν νὰ κινοῦνται πολλὰ στὴν Ἑλλάδα, τὸ ἀμφισβητοῦσαν καθημερινὰ τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ διαπλοκή∙ ἔπαιξαν τὸν ρόλο τοῦ καταλύτου στὴν ψυχολογία τοῦ κόσμου, ἐνῶ ἡ συμπαράσταση τῆς Εὐρωζώνης ἔρχεται πλέον ὡς φυσιολογικὴ κατάληξη τῆς μακρᾶς πορείας τῶν στερήσεων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὴν τετραετία. Οἱ ἐσωτερικὲς παραφωνίες κάποιων βουλευτῶν ἠχοῦν στὴν κοινὴ γνώμη ὡς ἀπόηχος τῆς προηγουμένης ἐποχῆς, τῶν ὑπονομεύσεων καὶ τῶν παρεμβάσεων ξένων παραγόντων∙ οὐδεὶς ἢ μᾶλλον ἐλάχιστοι βουλευτὲς ἀποτολμοῦν τὴν ἀνατροπὴ τῆς κυβερνήσεως καὶ τὴν προσφυγὴ στὶς κάλπες σὲ ἕναν μῆνα∙ γνωρίζουν ὅλοι τους οἱ ἐπίδοξοι ἡρόστρατοι ὅτι δὲν θὰ ξαναδοῦν τὴν Βουλή. Ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει πλέον ὅλα τὰ πλεονεκτήματα μαζί του, τὴν ἀποκατάσταση κάποιων ἀδικιῶν ὡς ἀρχή, τὴν σύγκλιση στὴν Ἀθήνα τοῦ Εὐρωσυμβουλίου, τοῦ Γιούρογκρουπ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπίσκεψη τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ τὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες.
Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῶν τραπεζῶν καὶ τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς θεωροῦνται τὸ κρίσιμο βήμα γιὰ τὴν ἀπογείωση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, μετὰ τὴν ἔξοδό της ἀπ’ τὴν βαθειὰ ὕφεση∙ ἔρχεται ὡς ἐπιβεβαίωση τῶν κόπων μας, τὸ τελευταῖο εἰκοσάμηνο, ὅταν μόνο χάρις στὴν προσωπικὴ πίστη καὶ στὸ λόγο μας ἐπετύχαμε τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, διότι ἦταν τὸ τελευταῖο μέσο στὴν διάθεσή μας, μαζὶ μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη μας πρὸς τὸν πρωθυπουργό. Ἀλλὰ καὶ οἱ τράπεζες βρίσκονται σὲ κατάσταση ὀργασμοῦ γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν διαδικασιῶν γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ὁμαλὴ λειτουργία τους, μὲ τὴν ἐπιτάχυνση τῆς αὐξήσεως τοῦ μετοχικοῦ τους κεφαλαίου∙ ὅποιος κινεῖται, ἔστω καὶ ὡς ἐπισκέπτης στὴν ἀγορά, τὸ ἀντιλαμβάνεται αὐτὸ μὲ πρώτη ματιά, ὅπως ἀντιλαμβάνεται καὶ τὴν εἰρωνικὴ ἢ μᾶλλον σαρκαστικὴ ἀπάντηση ὅλων τους στὴν παρατήρηση τοῦ γιατὶ λένε ἄλλα τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ διαπλοκή. «Ἄς τους αὐτούς», εἶναι ἡ ἀπάντηση, κι ἔχουν δίκαιο∙ στὴν ψυχολογία τοῦ κόσμου ἕνα δὲν εἶναι ἀνεκτό, ἡ μεμψιμοιρία καὶ ἡ παρέλκυση σὲ ἀτέρμονες συζητήσεις γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων, ἐγγενεῖς αὐτὲς καταστάσεις στὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς. Οἱ νέοι τῶν δυναμικῶν κλάδων περισσότερο τρέχουν πλέον γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῶν πλεονακτημάτων τῆς οἰκονομίας μας, μὲ πρώτους τὸν τουρισμὸ καὶ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία.
Ἡ οὐκρανικὴ κρίση ἔχει διαμορφώσει ἄλλη συγκυρία στὶς διεθνεῖς σχέσεις κι ἀκόμη περισσότερο στὴν Εὐρώπη∙ ἡ ἐπιστροφὴ στὸν ψυχρὸ πόλεμο ἀπεφεύχφθη, χάρις στὴν σωφροσύνη τῆς Γερμανίας καὶ τῶν περισσοτέρνων ἑταίρων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, περλαμβανομένης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν ἐπιδείνωση τῶν σχέσεων μὲ τὴν Ρωσία. Ἀπ’ τὴν ἄλλη ὅμως οἱ Εὐρωπαῖοι ἀναγνωρίζουν ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἀξιοποίηση τῶν δικῶν τους ἐνεργειακῶν πηγῶν, γιὰ τὴν στήριξη τῆς πολιτικῆς τους αὐτονομίας, ἀπέναντι στὶς ἐξαρτήσεις τῶν ὅποιων τρίτων∙ ἀξιόλογα ἐνεργειακὰ ἀποθέματα στὴν γηραιὰ ἤπειρο διαθέτουν μόνο ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Κύπρος στὸν ὑποθαλάσσιο χῶρο τους, μὲ ἄμεση σχεδὸν τὴν ἀξιοποίησή τους. Στὰ πλαίσια αὐτὰ θεωρεῖται δεδομένη ἡ ἔγκριση τῆς ἑνιαίας ἐνεργειακῆς καὶ θαλασσίας πολιτικῆς ἴσως καὶ τὸ τρέχον ἑξάμηνο, ἢ τὸ ἀργότερον τὸ ἑπόμενο στὴ διάρκεια τῆς ἰταλικῆς προεδρίας∙ αὐτὸ σημαίνει δύο πράγματα, τὴν ἐπιτάχυνση τῶν διαδικασιῶν γιὰ τὶς ἐρευνες στὸν ἑλληνικὸ ὑποθαλάσσιο χῶρο καὶ τῆς ἀντλήσεως στὸν κυπριακό, καὶ τὴν διασφάλιση τῶν ἐνεργειακῶν ἀποθεμάτων ἀπ’ τὴν ἐπιβολὴ τρίτων. Περνάει ἡ χώρα στὴν φάση τῆς πλήρους εὐρωπαϊκῆς καλύψεως στὸν τόσο εὐαίσθητο αὐτὸν κλάδο∙ εἶναι ἄλλη ὑπόθεση, ὅταν μιλάει γι’ αὐτὰ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, κι ἄλλη, ὅταν ἀγωνιζόμαστε μόνοι μας ἀπέναντι στὰ συμφέροντα τῶν μεγάλων καὶ στὶς διεκδικήσεις πολλῶν γειτόνων.
Οἱ προεκτάσεις τῆς οὐκρανικῆς κρίσεως στὴν περιοχή μας εἶναι σημαντικὸς παράγων πλέον∙ ἡ Μόσχα γνωρίζει ἄριστα, ὅτι ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία, μὲ τὴν ἐπιστράτευση ἀπ’ τὶς ἀμερικανικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες τῶν νεοναζιστικῶν ὀργάνων τους, ἔγινε, σὲ μεγάλο βαθμό, γιὰ τὴν ταπείνωση τοῦ προέδρου της, μετὰ τὴν σθεναρή του στάση κατὰ τῶν βομβαρδισμῶν τῆς Συρίας ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, φυσικὰ πέραν τῆς ὑπονομεύσεως τοῦ εὐρώ. Ἑπομένως ἀναμένεται ἀπ’ τοὺς διπλωματικοὺς παρατηρητὲς ἡ ἀντίδρασή της στὴν Μέση Ἀνατολή, χάρις στὶς φιλικές της σχέσεις μὲ τὴν Δαμασκὸ καὶ τὴν Τεχεράνη∙ ταυτοχρόνως ἡ κατάσταση στὴν Τουρκία ἐκτραχύνεται καθημερινά, μὲ τὰ σκάνδαλα καὶ τὴν αὐταρχικὴ πολιτικὴ τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογάν, μὲ ἄγνωστες τὶς προεκτάσεις, ὅταν μάλιστα ἀναμένονται καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν τὴν Κυριακή. Ἀνεξαρτήτως τοῦ εἶναι προτιμότερο γιὰ μᾶς, ποὺ κανεὶς δὲν δύναται ἀπαντῆσαι ἀπὸ τώρα, ἕνα εἶναι γεγονός, ἡ ἀνάγκη διατηρήσεως συμπαγοῦς ἐσωτερικοῦ μετώπου γιὰ κάθε ἐνδεχόμενο, ὅταν μάλιστα ἔχει ἀρχίσει ὁ διακοινοτικὸς διάλογος στὴν Κύπρο, μὲ ἄμεση τὴν ἀνάμιξη τῶν Βρυξελλῶν∙ εἶναι ἀπαραίτητο τὸ ἑνιαῖο ἐθνικὸ μέτωπο, ὅσο λίγες φορὲς στὴν ἱστορία μας. Ἡ ἀντιπολίτευση ὅμως, καὶ μάλιστα ἡ ἀξιωματική, κάθε ἄλλο παρὰ δείχνει ὅτι ἀντιλαμβάνεται τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως∙ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιδίδεται στὴν στεῖρα ἐπίκριση τῆς κυβερνήσεως, ἀκόμη καὶ στὰ ἐθνικά μας θέματα, χωρὶς καμμία ἐξαίρεση.
Στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἐμπεδώνεται πλέον ἡ πεποίθηση, ὅτι μόνο ὁ πρωθυπουργὸς καὶ ἡ κυβέρνηση, ὡς σύνολο, δείχνουν εὐαισθησία γιὰ τὰ προβλήματά του∙ ἡ ἰσοπέδωση τῶν πάντων, ἂν ἴσχυε ἕναν χρόνο πρὶν μὲ τὴν κατάθλιψη κυρίαρχη στὸ μεγάλο μέρος τῆς κοινῆς γνώμης, δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν σημερινὴ πραγματικότητα. Παρὰ τὰ τόσα προβλήματα, ἴσως περισσότερα ἀπὸ πρὶν γιὰ τοὺς ἀνέργους τοὺς χαμηλόμισθους καὶ συνταξιούχους, ἔχει ἐμπεδωθεῖ ψυχολογία ἀνατάσεως καὶ ἐλπίδος, ὅτι ἡ ἐξοδος ἀπ’ τὴν κρίση εἶναι ἐφικτὴ καὶ διασφαλισμένη μᾶλλον. Στὰ στρώματα τῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς νεολαίας φαίνεται αὐτὸ περισσότερο, μὲ τὴν σύσταση νέων ἑταιρειῶν, ὅταν ἱδρύθηκαν 160 νεοφυεῖς ἐπιχειρήσεις τὸ 2013, ἔναντι 16 τὸ 2011∙ τὸν δρόμο τῆς ἀνατάσεως δείχνουν οἱ ἑταιρεῖες αὐτές, διότι ἔχουν γίνει ὄχι τόσο ἡ ἀτμομηχανή –αὐτὸν τὸν ρόλο τὸν ἔχουν ἀναλάβει ὁ τουρισμὸς καὶ τὰ μεγάλα ἔργα-, ὅσο τὸ ἐφαλτήριο τῆς οἰκονομίας μας καὶ τῆς ἀπαλλαγῆς μας ἀπ’ τὴν κατάθλιψη τῆς τετραετίας. Ἡ ἀντιπολίτευση ἀδυνατεῖ καταγράψαι ἔστω αὐτὲς τὶς ἐξελίξεις καὶ περισσότερο ἡ Κουμουνδούρου∙ ἔτσι ὁ Ναπολεοντίσκος ὑποχρεώνεται σὲ ὁμιλίες σὲ ξενοδοχεῖα, μὲ ἀκροατήριο τετάρτης καὶ πέμπτης ἡλικίας, πρὸς τὸ ἐξαπολύσαι τοὺς μύδρους του κατὰ τῆς κυβερνήσεως∙ δείχνει ὅτι αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὴν ἐπίλεκτη ταξιαρχία του, γιὰ κατάληψη τῆς ἐξουσίας. Δὲν εἶναι τόσο κακὴ ἡ σκέψη.