Γαλλία, κατάρρευση Ὁλλὰντ

Τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν στὴ Γαλλία θεωροῦνται ὡς προσωπικὴ συντριβὴ τοῦ προέδρου της, γιὰ τὴν πολιτική του τὴν πρώτη διετία ἐξουσίας του∙ οἱ Σοσιαλιστὲς ὑποψήφιοι ἐξασφάλισαν, 38%, τῶν ψήφων, ἐνῶ οἱ Συντηρητικοί, 47%, ὅταν τὰ ποσοστὰ τὸ 2008 ἦταν 47% καὶ 44%∙ τὸ δεύτερο ἦταν ἡ ἀπόκτηση τῆς δημαρχίας ἀπὸ ὑποψηφίους τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου σὲ τέσσερες μεσαίου μεγέθους πόλεις, κάτι ποὺ χαρακτηρίσθηκε μεγάλη ἐπιτυχία, ἂν καὶ τὸ συνολικὸ ποσοστὸ ἦταν 4,5%. Οἱ Γάλλοι, καὶ μὲ τὴν μεγάλη ἀποχή, 38%, ἔστειλαν σαφὲς μήνυμα ἀποδοκιμασίας τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς∙ τὰ εἰσοδήματά τους ἔχουν μειωθεῖ σημαντικά, χωρὶς προοπτικὲς ἔξόδου ἀπ’ τὴν κρίση, ἐνῶ βλέπουν ὅτι, ὡς δορυφόροι τῶν Ἀμερικανῶν, χάνουν τὸν ἡγεμονικό τους ρόλο στὴν Εὐρώπη∙ δὲν τὸ συγχωρεῖ εὔκολα αὐτὸ ἡ ὑπερηφάνειά τους, διότι ἀποτελοῦσε μεταπολεμικὰ καὶ τὸ ἀντίβαρο τῆς οἰκονομικῆς ὑστερήσεως ἀπέναντι στὴν Γερμανία στὴν Εὐρωζώνη.