Γαλλία, οὐραγὸς ἐξελίξεων

Σὲ οὐραγὸ τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων στὴν Εὐρώπη ἔχει ἐκπέσει ἡ Γαλλία μὲ τὴν κρίση στὴν Οὐκρανία, κατὰ τοὺς ἔγκυρους ἀναλυτές της, ἐνῶ ἀποδίδουν σὲ κάποιο βαθμὸ σὲ αὐτὸ καὶ τὴν ἧττα τῶν Σοσιαλιστῶν στὶς δημοτικὲς ἐκλογές∙ ἡ συντριβὴ στὸν δεύτερο γύρο τῆς Κυριακῆς θεωρεῖται ὡς τὸ πιθανώτερο ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀνα;σχηματισμὸς τῆς κυβερνήσεως, ὡς τὸ δυσκολώτερο ἔργο τοῦ Φρανσουὰ Ὁλλάντ. Ἡ ἐπιδείνωση τῆς οἰκονομίας συνεχίζεται, ἐνῶ οἱ Οἰκολόγοι ἀπειλοῦν μὲ ἀποχώρηση ἀπ΄ τὴν κυβέρνηη, ἐὰν ὁρισθεῖ νέος πρωθυπουργὸς ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν∙ ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ Σὰρλ Ντεγκὼλ οἱ Γάλλοι αἰσθάνονταν ὑπερήφανοι γιὰ τὴν ἀνεξάρτητη ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ ἐξωτερική τους πολιτική, καὶ θεωροῦσαν τὸν ἑαυτό τους ὡς τὸν ἐκφραστὴ τῆς αὐτόνομης εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς παρουσίας. Ἡ ἔκπτωσή τους σὲ δορυφόρο τῆς Οὐάσιγκτον τοὺς ἐνοχλεῖ ἀρκετὰ καὶ προκαλεῖ ποικίλες ἀντιδράσεις, ἔστω κι ἂν ἡ συντηρητικὴ ἀντιπολίτευση δὲν τὸ ἐκμεταλλεύθηκε.