Χρηστὸς ὁ Τέλλος γενόμενος

Ὅταν παρουσιάσθηκε ὁ Κροῖσος στὸν Σόλωνα, μὲ ὅλα τὰ στολίδια του, εἶδε ὅτι δὲν τὸν ἔντυπωσίασε καθόλου∙ διέταξε ἀμέσως τότε νὰ τοῦ δείξουν ὅλους τοὺς θησαύρους του. «Ὡς δ’οὖν αὖθις ἤχθη γεγονὼς ἁπάντων θεατής»∙ ὅταν παρουσιάσθηκε μπροστά του, ἀφοῦ τὰ εἶδε ὅλα. «Ἠρώτησεν αὐτὸν ὁ Κροῖσος, εἴ τινα οἶδεν ἀνθρώπων αὐτοῦ μακαριώτερον»∙ τὸν ἐρώτησε ὁ Κροῖσος, ἐὰν ἔχει γνωρίσει ἄλλον ἄνθρωπον πιὸ εὐτυχισμένον. «Ἀποφηναμένου δὲ τοῦ Σόλωνος, ὅτι οἶδεν Τέλλον αὑτοῦ πολίτην, καὶ διεξελθόντος»∙ ἀπαντήσαντος δὲ τοῦ Σόλωνος, ὅτι γνώρισε τὸν συμπολίτην του Τέλλον καὶ τοῦ διηγήθηκε. «Ὅτι χρηστὸς ἀνὴρ ὁ Τέλλος γενόμενος καὶ παῖδας εὐδοκίμους καταλιπών»∙ ὅτι ἦταν χρηστὸς πολίτης ὁ Τέλλος καὶ ἄφησε καλὰ παιδιά. «Καὶ βίον οὐδενὸς ἐνδεᾶ τῶν ἀναγκαίων ἐτελεύτησεν ἐνδόξως ἀριστεύσας ὑπὲρ τῆς πατρίδος»∙ καὶ χωρὶς νὰ τοὺς λείπει τίποτε τὸ ἀπαραίτητο εἶχε ἔνδοξο θάνατο πολεμώντας πρῶτος γιὰ τὴν πατρίδα του.