Ὥρα ἀποφάσεων, Φρ. Ὁλλὰντ

Ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ ἔλαβε ἱστορικὲς ἀποφάσεις, ὥρισε πρωθυπουργὸ τὸν Μανουὲλ Βάλς, πρώην ὑπουργὸ Ἐσωτερικῶν∙ ἡ συντριβὴ στὶς δημοτικὲς ἐκλογὲς εἶναι χωρὶς προηγούμενο τὰ τελευταῖα πενῆντα χρόνια τῆς Γαλλίας∙ ἡ δεξιὰ κέρδισε σὲ 579 δήμους, ἔναντι 349 τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἕνδεκα τῆς ἀκροδεξιᾶς, ὅταν τὸ 2010, ἡ ἀναλογία ἦταν 433 πρὸς 509. Ὁ πρόεδρος πρέπει νὰ ἀντιδράσει καὶ μάλιστα πειστικά, ἀποφαίνονται οἱ πολιτικοὶ παρατηρητές, κι ὄχι μὲ ἕναν ἁπλὂ ἀνασχηματισμό∙ τρία εἶναι τὰ μεγάλα προβλήματα ἐνώπιόν του, ἡ περικοπὴ δημοσίων δαπανῶν πενῆντα δις εὐρώ, ἡ ἰσοσκέλιση τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μεταρρυθμίσεων. Τὸ χειρότερο ὅμως εἶναι ἠ ἀλλαγὴ τῆς εἰκόνος τοῦ ἀσθενοῦς ἡγετου, ὅπως ἔχει καλλιεργηθεῖ τὴν διετία τῆς ἐξουσίας του∙ ὀφείλει νὰ πείσει τοὺς Γάλλους, ὅτι κυβερνάει μὲ πυγμὴ καὶ ἀποφασιστικότητα. Οἱ Γάλλοι θέλουν ἰσχυροὺς ἡγέτες καὶ ἀκόμη περισσότερο στὶς δύσκολες στιγμὲς τῆς ζωῆς τους.