Ἀγορές, πολιτικὴ κίνηση

Ἡ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἔξοδος τῆς Ἑλλάδος στὶς ἀγορὲς θεωρεῖται ὡς τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα γιὰ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὸ Μνημόνιο∙ οἱ διαβεβαιώσεις τῶν Εὐρωπαίων, ἀπ’ τὸν Βόλφαγκανγκ Σώυμπλε μέχρι τὸν Κλάους Ρένγκλινγκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Μηχανισμοῦ Σταθεροποιήσεως, ἀποτελοῦν τὶς ἐγγυήσεις, πολὺ πιὸ σταθερὲς κι ἀπ’ τὰ εὐμενῆ δημοσιεύματα τοῦ μέχρι πρό τινος καταστροφολογικοῦ ἀτλαντικοῦ τύπου. Τὸ πολιτικὸ σκηνικὸ ἀλλάζει ὑπὲρ τῆς κυβερνήσεως κι ἐπανέρχεται στὴν πορεία τῆς ἀνατάσεως κατὰ τὶς εὐρωπαϊκὲς συσκέψεις στὴν Ἀθήνα∙ ἡ ὑπόθεση Μπαλτάκου δὲν ἀφήνει σοβαρὰ ἴχνη στὴν ἀπήχηση τῆς κυβερνήσεως καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ περισσότερο. Τὸ μοναδικὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κόσμου εἶναι ἡ συνέχιση τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας, τὰ ὑπόλοιπα τὰ θεωρεῖ δευτερευούσης ἢ ἐσχάτης σοβαρότητος∙ τὰ οἰκονομικὰ στοιχεῖα ἔρχονται πρὸς ἐπιβεβαίωση, χωρὶς καμμία ἀμφιβολία, καθὼς ὁ τουρισμὸς ἑτοιμάζεται γιὰ τὴν εἰσροὴ τῶν τουριστῶν, μὲ τὶς διακοπὲς τοῦ Πάσχα, γιὰ Καθολικοὺς καὶ Ὀρθοδόξους.