Τοῦτον εὐδαίμονα νομίζομεν

Ὁ Σόλων ἀπάντησε αὐστηρὰ στὸν Κροῖσο, ὡς πρὸς τὴν ἀντίληψη περὶ εὐδαιμονίας∙ τὴν μετριοφροσύνη ἔχουν ὡς κύρια ἀρετὴ οἱ Ἕλληνες τοῦ εἶπε. «Ἔπεισι γὰρ ἑκάστῳ ποικίλον ἐξ ἀδήλου τὸ μέλλον»∙ διότι τὸ μέλλον εἶναι ἄγνωστο γιὰ τὸν καθένα. «ᾧ δ’ εἰς τέλος ὁ δαίμων ἔθετο τὴν εὐπραξίαν, τοῦτον εὐδαίμονα νομίζομεν»∙ σὲ ὅποιον δὲ ὁ θεὸς χάρισε καλὸς τέλος τῆς ζωῆς του, αὐτὸν ἀποκαλοῦμε εὐτυχισμένο ἄνθρωπο. «Ὁ δὲ ζῶντος ἔτι καὶ κινδυνεύοντος ἐν τῷ βίῳ μακαρισμός»∙ ἡ ἀναγνώριση καλῆς τύχης σὲ ὅποιον ζεῖ ἀκόμη καὶ ἀντιμετωπίζει κινδύνους. «Ὥσπερ ἀγωνιζομένου κήρυγμα καὶ στέφανος, ἐστὶν ἀβέβαιος καὶ ἄκυρος»∙ μοιάζει μὲ τὴν ἀπονομὴ στεφάνου σἐ ἀθλητὴ ποὺ ἀκόμη ἀγωνίζεται, κι εἶναι ἀβέβαιο καὶ ἄκυρο. «Ταῦτ’ εἰπὼν ὁ Σόλων ἀπηλλάττετο λυπήσας μέν, οὐ νουθετήσας δὲ τὸν Κροῖσον»∙ ἀφοῦ εἶπε αὐτὰ ὁ Σόλων ἀναχώρησε, λυπήσας μὲν τὸν Κροῖσο, ἀλλὰ χωρὶς νὰ τὸν νουθετήση.