Ἀντεγκλήσεις ΕΚΤ καὶ ΔΝΤ

Σὲ ἀντεγκλήσεις ἐπιδίδονται ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα καὶ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, κατηγορώντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὡς πρὸς τὴν ἀνεπάρκεια ἐπαρκοῦς ρευστότητος στὶς δυτικὲς οἰκονομίες∙ εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ περιοριστικὴ πολιτικὴ ἀφορᾶ τὴν ΕΚΤ καὶ τὸ Ὁμοσπονδικὸ Ἀποθεματικὸ Ταμεῖο κυρίως καὶ δευτερευόντως τὸ ΔΝΤ. Τὸ πρόβλημα εἶναι σοβαρό, διότι παρεμποδίζει τὴν ἀνάκαμψη στὴν οἰκονομία, μαζὶ μὲ ἄλλους παράγοντες φυσικά∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔθεσαν ὡς προϋπόθεση τὴν καθιέρωση τῆς ἑνιαίας τραπεζικῆς ἀγορᾶς, πρὶν ἀπ’ τὴν διοχέτευση ρευστότητος στὴν οἰκονομία ἀπ’ τὴν κεντρική τους τράπεζα, διότι δὲν ἦταν εὔκολος ὁ ἔλεγχος τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Εὐρωζώνης. Ἡ πρόσφατη ἐπίτευξη συμφωνίας, ἐπιτυχία τῆς ἑλληνικῆς προεδρίας, ἐπιτρέπει τὴν ΕΚΤ γιὰ διοχέτευση ρευστότητος, ὕψους ἑνὸς τρις εὐρώ∙ τὸ Ταμεῖο δὲν μιλάει γιὰ τὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια, δι’ εὐνοήτους λόγους. Τὸ ἑπόμενο βῆμα εἶναι ἡ καθιέρωση τῶν εὐρωπαϊκῶν οἴκων ἀξιολογήσεως.