Βάλλς, ψῆφος ἐμπιστοσύνης

Ὁ Γάλλος πρωθυπουργὸς ἐξασφάλισε τὴν πλειοψηφία τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, μὲ 306 ψήφους ὑπέρ, ἔναντι 239, 26 ἀπόντων καὶ 11 ἀπεχόντων∙ θεωρήθηκε προσωπικὴ ἐπιτυχία, παρὰ τὴν ἀπυσία τῶν Οἰκολόγων καὶ τὴν ἀποχὴ ἕνδεκα Σοσιαλιστῶν βουλευτῶν. Στὴν ὁμιλία του ἦταν πειστικὸς ἀρκετὰ καὶ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ εἶναι εἰλικρινὴς καὶ ἀποτελεσματικὸς στὸ ἔργο του∙ ἀπευθύνθηκε στὴν εὐαισθησία τῶν Γάλλων, ὅτι ἄλλα εἶχαν ψηφίσει πρὸ διετίας κι ἄλλα εἶδαν νὰ ἐφαρμόζει ἡ κυβέρνησή τους. Στὶς ἀνάγκες γιὰ περικοπὲς τοῦ προϋπολογισμοῦ ἦταν περισσότερο περιγραφικὸς κι ὄχι πολὺ σαφής, παρ’ ὅλο ὅτι οἱ ὑπουργοί του Οἰκονομικῶν καὶ Προϋπολογισμοῦ στὸ Βερολίνο τὰ ὑποσχέθηκαν στὸν Βόλφγκανγκ Σώυμπλε∙ ἡ νέα γαλλικὴ κυβέρνηση θὰ κριθεῖ στὰ οἰκονομικὰ καὶ στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική. Στὸ πρῶτο, ἔχει κάποιες εὐνοϊκὲς προοπτικές, διότι οἱ ἐκτιμήσεις προβλέπουν ἐλαφρὰ ἀνάκαμψη, ἐὰν τὴν ἐκμεταλλευθεῖ τὴν εὐνοεῖ∙ στὸ δεύτερο, δείχνει ἀποστάσεις ἀπ’ τὶς προηγούμενες ἀτλαντικὲς δεσμεύσεις.