Ἀνηνέχθη πρὸς τὸν Κῦρον

Ὁ Κροῖσος, μετὰ τὴν ἧττα του ἀπ’ τὸν Κῦρο τῶν Περσῶν καταδικάσθηκε στὴν πυρά, ὅταν φώναξε τὸ ὄνομα τοῦ Σόλωνος∙ ὁ Κροῖσος ἔμαθε ποιὸς εἶναι καί, ἄκουσε τὴν ἱστορία, ὅτι νὰ μὴν μακαρίζεις τὸν ἑαυτό σου πρὶν ἀπ’ τὸ τέλος τῆς ζωῆς σου. «Ἐπεὶ δὲ τοῦτ’ ἀνηνέχθη πρὸς τὸν Κῦρον»∙ κι ὅταν αὐτὸ μεταφέρθηκε στὸν Κῦρο. «Ἅτε δὲ σοφώτερος ὢν τοῦ Κροίσου καὶ τὸν λόγον τοῦ Σόλωνος ἰσχυρὸν ἐν τῷ παραδείγματι βλέπων»∙ ἐπειδὴ ἦταν σοφώτερος τοῦ Κροίσου καὶ βλέποντας πόσο δίκαιο εἶχε ὁ Σόλων. «Οὐ μόνον ἀφῆκε τὸν Κροῖσον, ἀλλὰ τιμῶν ἐφ’ ὅσον ἔζη διετέλεσε»∙ δὲν τοῦ χάρισε μόνο τὴν ζωή, ἀλλὰ καὶ τὸν τίμησε ὅσο ζοῦσε. «Καὶ δόξαν ἔσχεν ὁ Σόλων ἑνὶ λόγῳ τὸν μὲν σώσας, τὸν δὲ παιδεύσας τῶν βασιλέων»∙ κι ἀπέκτησε δόξα ὁ Σόλων, διότι τὸν ἕναν βασιλέα ἔσωσε, τὸν δὲ ἄλλον δίδαξε.