Εὐλαβὴς καὶ κόσμιος ἀνὴρ

Ὅταν ἐπέστρεψε ὁ Σόλων εἰς Ἀθήνας σκοπός του ἦταν ἡ συμφιλίωση τῶν ἀρχηγῶν, Λυκούργου, Μεγακλέους καὶ Πεισιστράτου∙ ἦταν γέρος καὶ ἔβλεπε ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ παρέμβει προσωπικὰ στὰ πολιτικὰ πράγματα. Φοβόταν περισσότερο τὸν Πεισίστρατο, «ἃ δὲ φύσει μὴ προσῆν αὐτῷ, καὶ ταῦτα μιμούμενος ἐπιστεύετο μᾶλλον τῶν ἐχόντων»∙ διότι καὶ ὅσα προτερήματα δὲν εἶχε ἀπὸ φυσικοῦ του, προσποιούταν ὅτι τὰ ἔχει καὶ γινόταν πιστευτὸς ἀπὸ ὅλους. «Ὡς εὐλαβὴς καὶ κόσμιος ἀνὴρ καὶ μάλιστα δὴ τὸ ἴσον ἀγαπῶν»∙ σὰν εὐλαβὴς καὶ ἠθικὸς χαρακτήρας καὶ ὅτι ἀγαποῦσε τὸ δίκαιο πολὺ περισσότερο. «Καὶ δυσχεραίνων, εἴ τις τὰ παρόντα κινοίη καὶ νεωτέρων ὀρέγοιτο»∙ καὶ δυσανασχετοῦσε, ἐὰν κάποιος ἤθελε νὰ ἀλλάξει τὰ πράγματα καὶ ἐπιδίωκε μεταρρυθμίσεις. «Ὁ δὲ Σόλων ταχὺ τὸ ἦθος ἐφώρασε αὐτοῦ καὶ τὴν ἐπιβολὴν πρῶτος ἐγκατεῖδεν»∙ ὁ Σόλων ὅμως πρῶτος κατάλαβε τὸν χαρακτῆρα του καὶ προέβλεψε τὰ σχέδιά του.