Ὁλλάντ, ἐμφανὴς ἀδυναμία

Τὴν αἴσθηση τῆς ἀδυνάμου κυβερνητικῆς ἐξουσίας ἀποπνέει ἡ Γαλλία, μὲ τὴν συντριβὴ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος στὶς περιφερειακὲς ἐκλογές∙ ὁ νέος πρωθυπουργός, παρὰ τὸν ἔμφυτο δυναμισμό του, δὲν ἔχει πείσει ἀρκετὰ οὔτε τοὺς Γάλλους, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὰ κομματικά του στελέχη. Στὴν Ἐθνοσυνέλευση σχηματίσθηκε ἰσχυρὴ ὁμάδα ἀντίθετη στὶς μεταρρυθμίσεις, ἐνῶ καὶ ἡ συνάντηση τοῦ Μανουὲλ Βάλλς μὲ τὴν νεολαία τοῦ κόμματος ἐπιβεβαίωσε τὴν δυσαρέσκεια τοῦ κόσμου∙ ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ προσπάθησε, μὲ συνέντευξή του, ἁπαλύνειν τὶς ἀρνητικὲς ἐντυπώσειες, ἀλλὰ εἶχε ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα∙ ἡ κριτικὴ τὸν ἀντιμετώπισε σκωπτικὰ περισσότερο. Οἱ δημοσκοπήσεις δείχνουν ὅτι στὶς εὐρωεκλογὲς οἱ Σοσιαλιστὲς θὰ πᾶνε χειρότερα κι ἀπ’ τὶς δημοτικές, μὲ σημαντικὴ ἄνοδο τῆς ἀκροδεξιᾶς∙ ἀλλὰ ἀπομένουν ἄλλα τρία χρόνια ἐξουσίας, δύσκολο πολὺ ἀντιμετωπίζονται.